Pa prostu / Па-просту

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Waśkowa spowed’ (1)

    Nadworie Styczeń sioho roku buw tepły i niemorozny. W Ryhoruwciach uże po tradycji bołoto, zemla rozmerzła. W miastowych czerewykach rozmemłeny kaluży preskokowaty treba, kob bołotom botiki ne barzo pobrudyty. Abo wody w ich ne nabraty. Peredom ide mużczyna pożyły, zhorbiany, pałkoju podperajetsia i ide czerez… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS, Facebook i Telegram

Старое фота

Камандзіры атрадаў імя Кастуся Каліноўскага

У Дзятлаўскім гісторыка-краязнаўчым музеі захоўваецца рэдкі фотаздымак, які ў 1971 годзе музею падараваў пісьменнік з Гродна Аляксей Карпюк (1920-1992). З адваротнага боку здымка рукою Аляксея Нічыпаравіча напісаны па-беларуску тэкст, што гэты фотаздымак пісьменнік падараваў Дзятлаўскаму музею 28 красавіка 1971 года. А таксама на фотаздымку Аляксеем Карпюком занатавана, хто сфатаграфаваны на фотаздымку: “Камандзір атрада імя Кастуся Каліноўскага Аляксей Карпюк і камандзір атрада імя Кастуся Каліноўскаса (Літва), Герой Савецкага Саюза Бронюс Урбановічус, падпольная клічка Валодзя Курчаліс на месцы казні Кастуся Каліноўскага ў Вільнюсе (Лукішкі) летам 1970 года”.

Сапраўды, у Вільні сустрэліся два камандзіры атрадаў імя Кастуся Каліноўскага, якія ваявалі супраць гітлераўскіх акупантаў. Браніслаў Урбановічус (1918-1993) з сакавіка 1944 года камандаваў патрызанскім атрадам імя Касуся Каліноўскага. Пад яго камандаваннем і пры асабістым удзеле партызаны пусцілі пад адхон 37 нямецкіх эшалонаў. Ён прымаў удзел у вызваленні станцыі Ігналіна, садзейнічаў паспяховаму наступленню часцей Першага Прыбалтыйскага фронту. Загадам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 2 ліпеня 1945 года Браніслаў Урбановічус за “паспяховае выкананне баявых заданняў у тыле ворага і асаблівыя заслугі ў развіцці партызанскага руху ў Літве і Беларусі” атрымаў званне Героя Савецкага Саюза.

Пасля Другой сусветнай вайны Браніслаў Урбановічус жыў у Вільні, займаў розныя дзяржаўныя пасады. Ён шчыра сябраваў з Аляксеем Карпюком, часта з ім сустракаўся ў Вільні і ў Гродне.

Аляксей Нічыпаравіч у час выканання адной дыверсіі на чыгунцы ў канцы 1942 года быў арыштаваны і адпраўлены ў беластоцкую турму, а адтуль у канцлагер Штутгоф. Восенню 1943 года ён уцёк з лагера і прыняў удзел у партызанскай барацьбе. У 1944 годзе Аляксей Карпюк з’яўляўся камандзірам партызанскага атрада імя Кастуся Каліноўскага на Гродзеншчыне. Потым удзельнічаў у баях на тэрыторыі Польшчы і Германіі. Двойчы быў паранены. Узнагароджаны шматлікімі ордэнамі і медалямі. Яго імем названа ад з вуліц у Гродне. А ў 2019 годзе на будынку № 49 па вуліцы Элізы Ажэшка ў Гродне была адкрыта мемарыяльная шыльда. Сёлета 14 красавіка спаўнілася 100 гадоў з дня нараджэння Аляксея Карпюка.

Сяргей Чыгрын

 

Календарыюм

Гадоў таму

  • у лістападзе

    685 – у 1341 г. войскі Вялікага Княства Літоўскага акружылі крыжацкую цьвердзь Баербург і прыступілі да яе здабыцьця. Падчас атакі загінуў вялікі князь Гедымін. 210 – 4.11.1816 г. у мястэчку Кублічы каля Лепеля нар. Арцём Вярыга-Дарэўскі (пам. у ссылцы ў Сібіры …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары / Poprzednie numery

Усе правы абаронены; 2026 Czasopis
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com