Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    10. Abława na kamunistaŭ

    Nidaŭno minuło 70 let ad baluczaj tragedii, jakaja zdaryłasa ŭ Harkawiczach. Za Niemca, 8 marca 1942 r., hitleraŭcy razstralali tam dziewiacioch życialej. Pry darożcy za wioskaj, dzie adbyłasa egzekucja, da dzisia staić niewialiki kamienny pomniczak...ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Trava zabytia

    13. Druha i tretia stryń

    Dobrych deseť liêt tomu, koli ja robiv zakupy v „ Biedronci” v Biêlśku, pudyjšła do mene neznakoma starša kobiêta, pryvitałasie i skazała: A viête znajete, što my z vami svojaki?..ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Старое фота

Камандзіры атрадаў імя Кастуся Каліноўскага

У Дзятлаўскім гісторыка-краязнаўчым музеі захоўваецца рэдкі фотаздымак, які ў 1971 годзе музею падараваў пісьменнік з Гродна Аляксей Карпюк (1920-1992). З адваротнага боку здымка рукою Аляксея Нічыпаравіча напісаны па-беларуску тэкст, што гэты фотаздымак пісьменнік падараваў Дзятлаўскаму музею 28 красавіка 1971 года. А таксама на фотаздымку Аляксеем Карпюком занатавана, хто сфатаграфаваны на фотаздымку: “Камандзір атрада імя Кастуся Каліноўскага Аляксей Карпюк і камандзір атрада імя Кастуся Каліноўскаса (Літва), Герой Савецкага Саюза Бронюс Урбановічус, падпольная клічка Валодзя Курчаліс на месцы казні Кастуся Каліноўскага ў Вільнюсе (Лукішкі) летам 1970 года”.

Сапраўды, у Вільні сустрэліся два камандзіры атрадаў імя Кастуся Каліноўскага, якія ваявалі супраць гітлераўскіх акупантаў. Браніслаў Урбановічус (1918-1993) з сакавіка 1944 года камандаваў патрызанскім атрадам імя Касуся Каліноўскага. Пад яго камандаваннем і пры асабістым удзеле партызаны пусцілі пад адхон 37 нямецкіх эшалонаў. Ён прымаў удзел у вызваленні станцыі Ігналіна, садзейнічаў паспяховаму наступленню часцей Першага Прыбалтыйскага фронту. Загадам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 2 ліпеня 1945 года Браніслаў Урбановічус за “паспяховае выкананне баявых заданняў у тыле ворага і асаблівыя заслугі ў развіцці партызанскага руху ў Літве і Беларусі” атрымаў званне Героя Савецкага Саюза.

Пасля Другой сусветнай вайны Браніслаў Урбановічус жыў у Вільні, займаў розныя дзяржаўныя пасады. Ён шчыра сябраваў з Аляксеем Карпюком, часта з ім сустракаўся ў Вільні і ў Гродне.

Аляксей Нічыпаравіч у час выканання адной дыверсіі на чыгунцы ў канцы 1942 года быў арыштаваны і адпраўлены ў беластоцкую турму, а адтуль у канцлагер Штутгоф. Восенню 1943 года ён уцёк з лагера і прыняў удзел у партызанскай барацьбе. У 1944 годзе Аляксей Карпюк з’яўляўся камандзірам партызанскага атрада імя Кастуся Каліноўскага на Гродзеншчыне. Потым удзельнічаў у баях на тэрыторыі Польшчы і Германіі. Двойчы быў паранены. Узнагароджаны шматлікімі ордэнамі і медалямі. Яго імем названа ад з вуліц у Гродне. А ў 2019 годзе на будынку № 49 па вуліцы Элізы Ажэшка ў Гродне была адкрыта мемарыяльная шыльда. Сёлета 14 красавіка спаўнілася 100 гадоў з дня нараджэння Аляксея Карпюка.

Сяргей Чыгрын

 

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў ліпені-жніўні

    955 – 10.07.1067 г. на Дняпры каля Воршы адбылася сустрэча князёў Яраславічаў з полацкім князем Усяславам Брачыславічам. Кіеўскі князь Ізяслаў пад прысягай цалаваў крыж ды прысягаў, што не прычыніць зла Усяславу і яго сынам. Аднак яны былі спайманы, закаваны ў кайданы, адвезены ў Кіеў …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Copyright © 2022 Czasopis