Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (1)

    Vielkija Aziarania, szto ŭ hminie Krynki, za Niemcami vielmi ciarpieli ad partyzantaŭ, usiakaj maści bandytaŭ i zładziejaŭ. Dajszło da taho, sztu ludzi zarhanizawali tut samaabaronu...ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    7. Moja klasa

    Časom lepi vtečy z lekciji v školi i poveselitisie z kolegami, bo teper, koli ja ohladajusie nazad, moju vsmiêsku vyklikajut ne škôlny ociênki, a vspominki. P. J. Abdul Kalam) U 1970-ch liêtach u Liceji nr 9 u Hajnuvci byli štyry rumnobiêžny klasy po pryblizno 30…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Prawdziwe przyczyny wyborczej porażki

Eugeniusz Czykwin, wieloletni poseł poprzednich kadencji. Funkcję tę sprawował jeszcze w czasach PRL (we wrześniu ukończył 74 lata) Radio Ortodoxia
Eugeniusz Czykwin, wieloletni poseł poprzednich kadencji. Funkcję tę sprawował jeszcze w czasach PRL (we wrześniu ukończył 74 lata)
Radio Ortodoxia

W środowisku prawosławno-białoruskim wciąż nie milkną echa październikowych wyborów parlamentarnych, w których do Sejmu nie dostał się żaden z „naszych” kandydatów. Najbardziej rozgoryczony wydaje się być wieloletni poseł Eugeniusz Czykwin, który z przerwami zasiadał na Wiejskiej od czasów PRL. Swą porażkę tłumaczy przede wszystkim rozbiciem elektoratu wskutek pojawienia się na listach zbyt dużej ilości kandydatów, zabiegających o głosy prawosławnych wyborców. W efekcie żaden nie zdobył mandatu, przed czym przestrzegał jeszcze zanim ruszyła kampania wyborcza. Później ubolewał, że nikt go nie posłuchał, aby ich liczbę ograniczyć. 

Wobec tego dlaczego, mając już swoje lata, sam nie zrezygnował? Wówczas bez dwu zdań mielibyśmy swego reprezentanta w Sejmie. Z pewnością zostałby nim startujący z listy Trzeciej Drogi Aleksander Wasyluk, któremu do uzyskania mandatu zabrakło przecież mniej głosów niż Czykwinowi. On także podnosił w swej kampanii negatywne skutki rozbijania elektoratu. Ubolewał, że Czykwin nie potrafił temu zapobiec przede wszystkim w gronie własnego ugrupowania, bo Koalicja Obywatelska na swej liście oprócz niego wystawiła jeszcze kilku prawosławnych kandydatów.

Niestety, takie działanie najpewniej było celowe. Podlaskim działaczom KO nie tak zależało, aby nasza mniejszość miała swego reprezentanta na Wiejskiej, co na głosach tego elektoratu. I swoje osiągnęli, inaczej w Podlaskiem ich lista miałaby znacznie mniejsze poparcie.

Wydaje się, że politykom KO obecność w ich szeregach Czykwina mogła też już zacząć uwierać. Z bagażem z poprzedniej epoki, po odbyciu procesu lustracyjnego i medalem od popierającego wojnę w Ukrainie patriarchy Cyryla nie był już dla nich bliski politycznie. Jako urzędujący poseł miejsce na liście w kolejnych wyborach miał jednak zagwarantowane (z reguły jest tak w przypadku wszystkich ugrupowań). Nakłaniając do kandydowania wiceprezydenta Białegostoku Adama Musiuka i burmistrza Bielska Podlaskiego Jarosława Borowskiego lokalni działacze KO na czele z Krzysztofem Truskolaskim umniejszyli – jak się okazało skutecznie – szanse wyborcze Czykwina.

Da się odczuć, iż eksposeł ma też żal do organizacji białoruskich, które nie poparły go w wyborach tak, jakby tego oczekiwał. Nie powinien jednak temu się dziwić, zważając na swoją ciągłą postawę politycznego samotnika, dystansującego się od innych działaczy w środowisku, także cerkiewnym. Zamiast współdziałać, innych traktował jak konkurentów. Nieustannie robił nam jakieś wymyślone przytyki, na łamach „Przeglądu Prawosławnego” marginalizował potencjał tak licznych przecież organizacji białoruskich, co zaprowadziło go w końcu w ślepą uliczkę. W bezpłatnym wyborczym numerze, chwaląc się swymi dokonaniami, przywołał swoje prace nad ustawą o mniejszością narodowych jako jej poseł sprawozdawca i powiedział, że „gdy tylko pojawiła się możliwość przegłosowania ustawy, redaktor naczelny „Czasopisu” stwierdził, że „ustawa jest nam niepotrzebna”.

Sięgnąłem do roczników naszego miesięcznika sprzed blisko już dwudziestu lat, ale w swych tekstach niczego podobnego nie znalazłem. Owszem, nasze środowisko było sceptyczne odnośnie ostatecznego kształtu ustawy „wychodzonej” przez posła Czykwina, bowiem po kilkunastu latach prac nad nią wypadło szereg ważnych zapisów. Choćby zagwarantowanie wzorem innych państw miejsc w parlamencie dla najliczniejszych mniejszości narodowych czy instytucjonalne a nie grantowe finansowanie ich działalności. Sokrat Janowicz mówił, że tak okrojona ustawa nie zahamuje tempa asymilacji mniejszości. Jak widać, wcale się nie pomylił.

Mimo wszystko uważam jednak, że były „nasz” poseł nie powinien składać rąk i powinien teraz służyć środowisku prawosławno-białoruskiemu swą radą i doświadczeniem. Zwłaszcza że zbliżają się kolejne wybory, czy nie ważniejsze dla nas, i trzeba wszystko zrobić, by jak najwięcej przedstawicieli mniejszości zasiadło we władzach samorządowych miast i gmin w nowej kadencji. 

Zanosi się bowiem na kolejny podział środowiska w wyborach. Przynajmniej w Białymstoku, gdzie swoich kandydatów na listach Trzeciej Drogi wystawi Forum Mniejszości Podlasia, zaś prawosławni radni z wiceprezydentem miasta, którym wycofało swoje poparcie, przymierzają się do powołania drugiego komitetu w ramach Koalicji Obywatelskiej. 

Jerzy Chmielewski

1 thought on “Prawdziwe przyczyny wyborczej porażki

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • у лютым

    185 – 12 (24).02.1839 г. быў скліканы сабор вуніяцкай царквы, які прыняў рашэньне пра яе далучэньне да праваслаўнай царквы. Каля 1,5 мільёна вернікаў (на беларускіх землях) было далучана да праваслаўя, частка з вуніятаў стала рыма-католікамі. Вунія на землях Каралеўства Польскага …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (408) – 28.02.1616 г. у Несьвіжы  памёр Мікалай Кшыштоф Радзівіл (Сіротка) – нар. 12.07.1549 г. у Цьмеляве, дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, перайшоў з пратэстанцтва ў каталіцызм, падарожнічаў па Блізкім Усходзе (1583 – 1584) і вёў дзёньнік, у Несьвіж запрасіў італьянскага архітэктара Я. М. Бэрнардоні, пабудаваў у
  • (256) – 28.02.1768 г. утварэньне Барскай канфэдэрацыі.
  • (173) – 28.02.(12.03.)1851 г. у Чуднаве на Валыні памёр Ян Баршчэўскі (нар. Y 1781(?) г.  у Мурагах на Полаччыне) – паэт і празаік, вучыўся ў Полацкай езуіцкай калегіі, выдаваў у Пецярбургу альманах «Niezabudka» (1840 – 1844), аўтар зборніка прозы «Szlachcic Zawalnia czyli Białoruś w fantastycznych opowiadaniach» (Petersburg 1840). У красавіку 2019 г. у Чуднаве недалёка касьцёла была знойдзена надмагільная пліта з надпісам:  JAN BARSZCZEWSKI MIŁOŚNIK BOGA NATURY I LUDZI PISARZ NATCHNIEŃ  I CZUCIA. ŻYŁ CNOTLIWIE LAT 70. UMARŁ 28. LUTEGO 1851 ROKU. 12.09.2020 г. у Чуднаве устаноўлены помнік Я. Баршчэўскаму.
  • (122) – 28.02.1902 г. нар. Павал Гаўрыленка (пам. 2.02.1961 г.), жывапісец, заснавальнік Саюзу Беларускіх Мастакоў.
  • (97) – 28.02.1927 г. у Вільні выйшаў з друку апошні нумар грамадаўскай газэты „Наш Голас”.

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Copyright © 2024 Czasopis