Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    10. Abława na kamunistaŭ

    Nidaŭno minuło 70 let ad baluczaj tragedii, jakaja zdaryłasa ŭ Harkawiczach. Za Niemca, 8 marca 1942 r., hitleraŭcy razstralali tam dziewiacioch życialej. Pry darożcy za wioskaj, dzie adbyłasa egzekucja, da dzisia staić niewialiki kamienny pomniczak...ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Trava zabytia

    13. Druha i tretia stryń

    Dobrych deseť liêt tomu, koli ja robiv zakupy v „ Biedronci” v Biêlśku, pudyjšła do mene neznakoma starša kobiêta, pryvitałasie i skazała: A viête znajete, što my z vami svojaki?..ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

(Запісы часу за XI.2020)

„Ноч музеяў” у Гайнаўцы

30 кастрычніка ў Беларускім музеі ў Гайнаўцы прайшла спозненая „Ноч музеяў”, якая звычайна адбываецца ў траўні. У гэтым годзе дата была зменена з увагі на абмежаванні ў сувязі з вясняным перыядам каронавіруса.

У рамках кастрычніцкай „Ночы музеяў” у гайнаўскім асяродку была адкрыта выстава карцін і разьбы з пленэеру, які адбыўся ў Гайнаўцы ў жніўні і верасні на тэму „Мая малая айчына” з удзелам мастакоў з Польшчы і Беларусі. Ва ўступе да каталогу выставы мастакі прыгожа напісалі, чым менавіта ёсць для іх малая айчына:

Гэта свет, у якім жывем штодзень, гэта самы блізкі краявід, усё што вакол прысутнае: прырода, людзі і створана імі культура – уся найбліжэйшая нам цывілізацыя. З’яўляецца яна часткай большай цэласці, мяжуе з іншымі малымі айчынамі, супольна ствараючы рэгіёны, краіны і на канец – вялікую Айчыну. Вялікая айчына атаесамліваецца з дзяржавай, якую ўжо немагчыма спазнаць і абняць у цэласці і якая заўсёды крыху чужая і цьмяная. Айчына ёсць арганічна зросшая з мінулым, заўсёды невялікая, грэе сэрца, ёсць блізкая як сваё цела. Дзяржавы ўзнікаюць і прападаюць, мяняюць свае межы, ідэалогіі, улады. Малыя айчыны трываюць. Астаюцца заўсёды на сваім месцы…

Выстава разьбы і жывапісу з пленеру„Мая малая айчына” Фота Беларускага музея ў Гайнаўцы
Выстава разьбы і жывапісу з пленеру„Мая малая айчына”
Фота Беларускага музея ў Гайнаўцы

Для мастакоў-разбяроў падчас гайнаўскага пленэру малыя айчыны асацыяваліся з Духам пушчы – сторажам хаціны, асочнікам што сцяражэ старадаўнюю пушчу ці Купалінкай з возера. У карцінах мастакоў – з бабулькамі з падляшскай вёскі, Белавежскай пушчай, драўлянымі хатамі і копаламі гайнаўскіх цэркваў. Мастак Міраслаў Здрайкоўскі намаляваў карціну напамінаючую выглядам беларускі абрадавы ручнік, на якім „вышыў” гайнаўскія храмы, музей, зубра, амфітэатр, чыгунку ў Тапіла, падляшскія палеткі і дамы.

Выставу „Мая малая айчына” можна глядзець да восені наступнага года. Падчас „Ночы музеяў, апрача пастаянных этнаграфічных экспазіцый, можна было таксама пабачыць часовыя выстаўкі – з апошніх конкурсаў: „Я нарадзіўся тут” (для дзетак і моладзі), „Падляшша ў аб’ектыве імя Віктара Волкава” і фотавыставы дакументуючыя фэсты „І там жывуць людзі” з мінулых дзесяці гадоў, „30 гадоў Беларускага музея ў Гайнаўцы” ды „Рок-музыка ў Беларускім музеі 2004-2017”.

Падчас „Ночы музеяў” з беларускімі песнямі высупіў гайнаўскі гурт „Максім”.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў ліпені-жніўні

    955 – 10.07.1067 г. на Дняпры каля Воршы адбылася сустрэча князёў Яраславічаў з полацкім князем Усяславам Брачыславічам. Кіеўскі князь Ізяслаў пад прысягай цалаваў крыж ды прысягаў, што не прычыніць зла Усяславу і яго сынам. Аднак яны былі спайманы, закаваны ў кайданы, адвезены ў Кіеў …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Copyright © 2022 Czasopis