Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (2)

    Savieckaje vojsko i pahraniczniki spaczatku ŭsich ludziej z hetych troch viosak vyvieźli za Śvisłacz na zborny punkt u Nieparożnicach. Zahadali im usio z saboju zabrać, szto tolko mahli ŭziać na furmanku. Pośle saviety mieli ich parassyłać dalej u Biełaruś. Raptam pryjszoŭ zahad, szto kali chto…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    8. Kuneć sielanki

    Nocami z pod ramion krzyżów na rozdrogach sypie się gwiazd błękitne próchno chmurki siedzą przed progiem w murawie to kule białego puchu dmuchawiec Księżyc idzie srebrne chusty prać świerszczyki świergocą w stogach czegóż się bać (Józef Czechowicz, „Na wsi”, 1927) Jak mniê diś dumajetsie, dekada… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Адважны ўчынак

Адважны кадэт Захар Аўчыннікаў President.gov.by
Адважны кадэт Захар Аўчыннікаў
President.gov.by

1 верасня Аляксандр Лукашэнка інаўгураваў новы навучальны год у Палацы Рэспублікі ў Мінску. Запрасіў туды некалькі сотняў вучняў і студэнтаў – лаўрэатаў рэспубліканскіх конкурсаў, валанцёраў, актывістаў студэнцкага руху. Зачытаў ім урок на тэму „Гістарычная памяць – дарога ў будучыню”. На відэасувязі ўдзельнічалі ў ім студэнты пяці вядучых вышэйшых навучальных устаноў. Жывая трансляцыя вялася ва ўсіх школах Беларусі.

Выступленне Лукашэнкі працягвалася амаль чатыры гадзіны. Падкрэсліў у ім, што тэма ўрока „актуальная і ў кантэксце Года гістарычнай памяці, і ў кантэксце апошніх падзей у Беларусі, Украіне, Расіі, у свеце ў цэлым”.

Гэта быў ідэалагічны спектакль, поўнасцю рэжысіраваны. Але не ўсё пайшло згодна з планам. „Мы – пакаленне адыходзячае і мая задача як прэзідэнта – дастойна перадаць вам палачку” – сказаў Лукашэнка. „Возмеце?” – запытаў. У адказ – цішыня.

У пэўны момант нейкі хлопец паказаў у відэакамеру паперку з надпісам на рускай мове „Спасите”. Нечаканасцю асабліва стала выказванне кадэта ваеннага вучылішча ў Віцебску Захара Аўчыннікава. Будучы афіцэр падняў руку, каб сказаць – па-беларуску – чым ён ганарыцца ў сваёй краіне. Выслухаўшы яго Лукашэнка задаў яму два дадатковыя пытанні, адно пра Вялікую Айчынную вайну, другое пра ацэнку Савецкага Саюза. Хлопец адказаў спакойна і сэнсоўна, хаця крыху хваляваўся. Лукашэнка, выразна збянтэжаны, пару слоў сказаў таксама па-беларуску.

Захару 16 гадоў, ён з сям’ёй жыве ў вёсцы Дрыгучы Міёрскага раёна, у Віцебску вучыцца ў адзінаццатым класе. Безумоўна, гэта быў яго вялікі адважны ўчынак. Хлопец мусіў быць свядомы, што для рэжыму беларуская мова гэта сінонім апазіцыі і ў арміі яна непажаданая.

Некаторыя з іншых дэлегацый пасля „ўрока” падыходзілі і Захара віншавалі. У Інтэрнэце пра яго распісваліся ва ўсім свеце, у сацсетках сталі пісаць яму знаёмыя і таксама невядомыя людзі. Былі пад уражаннем, што смела выступіў на беларускай мове. Хваляваліся за яго, што могуць быць нейкія непрыемныя наступствы з боку рэжыму. Ён аднак гэтым не пераймаўся, яго гэта нават крыху накручвала. Запэўніваў усіх, што па іншаму не паступіў бы і стараўся захоўваць вытрымку.

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў красавіку

    980 – у 1044 г. пачаў княжаньне ў Полацку Усяслаў Брачыслававіч, званы Чарадзеем. Яго славутая дзейнасьць была апісана ў паэме „Слова аб паходзе Ігаравым”. 920 – у 1104 г. адбыўся вялікі паход кааліцыі князёў Кіеўскай Русі, арганізаваны Уладзімірам Манамахам на …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (230) – 23.04.1794 г. утварылася Найвышэйшая Літоўская Рада – рэвалюцыяйны ўрад Літвы і Беларусі падчас Касьцюшкоўскага паўстаньня.
  • (138) – 23.04.1886 г. у мястэчку Пасадзец Вілейскага павету нар. Зьмітрок Бядуля (сапр. прозьвішча Самуіл Плаўнік, пам. 3.11.1941 г. у эвакуацыі каля Уральска ў Казахстане), пісьменьнік. Друкаваўся з 1910 г., пачаткова ў „Нашай Ніве”. У лютым 2020 г. адбылася эксгумацыя яго ў Уральску, а 3.11.2020 г. адбылося перапахаваньне на Усходніх могілках у Менску.
  • (120) – 23.04.1904 г. у вёсцы Нізок, Ігуменскага павету, нар. паэт Паўлюк Трус. Маючы 25 год памёр у Менску на тыф, пахаваны на Вайсковых могілках.
  • (80) – 23.04.1944 г. ва Уснаршчыне на Беласточчыне нар. Мікола Давідзюк – мастак, прафесар Акадэміі Мастацтваў у Лодзі, якую закончыў у 1969 г. і з якой звязаны працай з 1971 г., з 1989 г. вядзе ў ёй майстэрню жывапісу. З нагоды юбілею жадаем спадару Міколу творчага натхненьня, новых прац і выставак!

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis