Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    23. Zabytaja tragedia kala Krynak (3)

    Na UB u Sakołcy i pośle ŭ sudzie ŭ Biełastoku abvinavaczanych i śviedkaŭ asablivo szczacielno raspytvali pra sąd doraźny, jaki Niemcy pierad rasstrełam zrabili ŭ vadzianym mlinie ŭ Nietupie. Hety dzieravianny budynak staić i dziś nad reczkaj pry szasie da Kruszynianaŭ nidaloko vioski Biełahorcy. Daŭno…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • „Ja choču byti bliźka ludiam”

    Rozhovôr Jana i Haliny Maksimjukov z poetkoju Zojoj Sačko

    Jan: Čy pomniš, koli v tebe zjavivsie impuls, kob napisati peršy viêrš? I na jakôj movi tobiê napisałosie? Zoja: O, ja dumała, što ty tak i načneš… Ja učyłaś u školi v Parcievi, de była prykładnoju učenicieju. Pan od pôlśkoji movy skazav prynesti viêršyki pud… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Назіранні

Новае ў Саўлянах

Cаўляны даволі вялікая вёска пад Беластокам – налічвае 448 чалавек i ў ёй усё расце лік жыхароў. Яна адна з прыгажэйшых у Супрасльскай гміне Беластоцкага павета. Навокал яе шырокія палі, лугі з ручайком у даліне і сасновыя лясы на пясчаных узвышшах. У лясах восенню збіраюць бэткі і грыбы. Пятнаццаць гадоў таму на палях вяскоўцы аралі зямельныя ўгоддзі, сеялі жыта, грэчку, канюшыну і сырадэлю ды садзілі бульбу. Цераз поле бегла сцяжынка ў вёску. З боку яе ў далінцы часта стаяла вада, тут раслі купчастыя кусты і быў рыбны стаў. Па гэтай утаптанай пешаходамі прамой сцяжынцы ездзілі коннымі вазамі і хадзілі ў вёску ад аўтобуснага прыпынку пры былой гэтак званай шклярні (тут раней на 12 гектарах вырошчвалі раннюю агародніну, між іншым, салату, памідоры і радыску). Зараз усё разбурылі і вывезлі адсюль. Па шклярні няма ні следу. Ёсць толькі назва вуліцы з надпісам „Warzywna”. На колішніх агародах паставілі жылыя блокі.

Нядаўна пры асфальтавай дарозе з горада да сяла ў чыстым полі адкрылі і ў далейшым адкрываюць новыя і новыя фірмы ды будуюць вялікія магазіны-склады. Там, дзе зараз іх найбольш і працуе шмат людзей зрабілі прыпынкі для аўтобусаў гарадской пасажырскай камунікацыі дзвюх ліній „1” і „111” і пабудавалі дашкі-прыстрэшкі.

Дарога ў Саўляны вядзе цераз лясны масіў. Цяпер пабудавалі прамую ды шырокую асфальтавую дарогу і веласіпедную сцежку. Сцежкі для веласіпедыстаў тут ніколі не было.

За апошнія гады за вёскай і пры самым сасновым лесе пары вуліцы Алейкавай пабудавалі шмат мураваных аднасямейных дамоў і адразу прыбыло больш сотні новых жыхароў. Цяпер мураваныя дамы ставяць з другога боку вёскі – па вуліцы Вайсковай.

Многа гадоў у вёсцы добра працуе святліца. Яна ў прыгожым будынку, са сцэнай. Многа культурных і забаўляльных мерапрыемстваў арганізоўваюць перш-наперш дзецям. На пагорку, парослым травою, побач святліцы зрабілі пляцоўку для дзіцячых гульняў у цёплую пару года. Яе абгарадзілі драцянай сеткай. На ёй многа месца ды рознага новага абсталявання і дзеці ахвотна сюды прыходзяць самі і з бацькамі.

Зараз на дахах многіх дамоў у Саўлянах гэтак званыя саляры. Прыбыло новых платоў і брам на панадворкі, на якіх сцяжынкі будуюць з чырвонай брусчаткі. Тратуары на дзвюх галоўных вуліцах з шэрай брусчаткі. Яны роўныя і дагледжаныя. Цэлую ноч гараць лямпачкі вулічнага электраасвятлення. Перад сялом і ў пачатку сяла ёсць крутыя павароты. Тут зрабілі парог, каб аўтамабілі ездзілі з хуткасцю 30 кіламетраў у гадзіну . На дошцы аб’яў каля скрыжавання вуліц у цэнтры Саўлян можна прачытаць многа аб’яў ад ахвотных купіць тут сабе зямельныя ўчасткі для новых пабудоў. 

Тэкст і фота Янкі Целушэцкага 

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў кастрычніку

    1005 – 1019 г. першая згадка ў летапісах пра Бярэсьце. 710 – 1314 г. князь Давыд Гарадзенскі разбіў вялікі паход крыжакоў на Наваградак. 625 – 1399 г. паражэньне ад татараў арміі Вялікага Княства Літоўскага на чале зь князём Вітаўтам на …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (437) – атрыманьне ў 1587 г. горадам Лідай самакіраваньня паводле магдэбурскага права.
  • (133) – 18.10.1891 г. нар. Лукаш Голад, праваслаўны сьвятар, прыхільнік беларусізацыі праваслаўнай царквы, за што парасьледаваўся польскімі ўладамі. У 1927-1928 гг. у Вільні рэдагаваў і выдаваў часопіс „Праваслаўная Беларусь”. Памёр 6.11.1947 г. у Вільні, дзе і пахаваны на праваслаўных могілках.
  • (131) – 18.10.1893 у Каўнасе нар. Уладзімір Уладамірскі (сапраўднае Малейка), акцёр. Сцэнічную дзейнасьць пачынаў у 1920 г. у Бабруйску. У гг. 1924-1959 іграў у тэатры імя Янкі Купалы ў Менску. Памёр 24.01.1971 г. у Менску, пахаваны там на Усхoдніх могілках.
  • (118) – 18.10.1906 г. у Зарудзічах на Смаргоншчыне нар. Алесь Салагуб, беларускі паэт, вязень Лукішак. Закончыў Віленскую беларускую гімназію (1927), у 1928 г. нелегальна перайшоў у БССР, дзе закончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт (1931). 10.08.1933 г. быў арыштаваны  і 17.05.1934 г. расстраляны. Друкаваўся з 1925 г., у 1929 г. у Менску выйшаў зборнік вершаў „Лукішкі”. У 1961 г. у часопісе „Полымя” апублікаваны яго „Лукішскі дзёньнік”.
  • (106) – 18.10.1918 г. у Віцебску памёр Уладзімір Стукаліч, гісторык і краязнавец. Нар. 28.10(9.11.)1856 г. у Якабштаце Курляндзкай губ. Гадаваўся ў Віцебску, дзе закончыў гімназыю. У гг. 1879-1883 вучыўся на юрыдычным факультэце Пецярбургскага унівэрсытэта. Працаваў у казённых палатах у Слоніме, Гродне, Віцебску. У 1886 абараніў кандыдацкую дысэртацыю „Юрыдычнае становішча гарадзкіх абшчын у Заходняй Русі”. Працаваў адвакатам у Віцебску. Пісаў працы пра Аляксея Сапунова, Міколу Нікіфароўскага, выказваўся за адкрыцьцё унівэрсытэта ў Віцебску. Быў адным са стваральнікаў і членам Віцебскай вучонай архіўнай камісыі.
  • (105) – 18.10.1919 г. у в. Старое Сяло на Меншчыне нар. Усевалад Кароль – палітычна-грамадзкі дзеяч. У 1928-1929 гг. вучыўся ў беларускай гімназіі ў Радашковічах. З 1929 г. вучань Віленскай Беларускай Гімназіі, якую закончыў у 1936 г. Пасьля студэнт мэдычнага факультэту Віленскага Унівэрсытэту.
  • (104) – 18.10.1920 г. закончыліся ваенныя дзеянні паміж Польскім войскам і Чырвонаю арміяй.
  • (53) – 18.10.1971 г. у Бальбінаве (Латвія) памёр кс. Язэп Гайлевіч (нар. 26.02.1893 г. у Драздах Дзісенскага пав.), прыхільнік беларусізацыі каталіцкага касьцёла, дзеяч Беларускага руху ў Латвіі.
  • (33) – 18.10.1991 г.  памёр у Вішневе Пятро Бітэль (нар. 19.06.1912 г. у Радуні), настаўнік, пісьменьнік і перакладчык, м. інш. „Пана Тадэуша” на беларускую мову; вязень сталінскіх лагероў (1950-1956).

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis