Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    22. Pierapałki sołtysa Nowaha Tryścianoha (2)

    Stanisłava Żynela sudzili za toje, szto byŭszy nimieckim soltysam „vymagał bezwzględnego podporządkowania się zarządzeniom władz niemieckich, uciekając się nawet do przemocy w wypadku, gdy ktoś uchylał się od stawianych przez niego żądań, a nawet biciem terroryzovał ludność swego sołectwa”. Prakuratar dakazvaŭ, szto ad 1942-ho da…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    10. Siêta nauka ne dla mene

    Ślubuję uroczyście, że będę: a) zachowywać postawę moralną i obywatelską godną studenta Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej; b) systematycznie i pilnie zdobywać wiedzę w celu należytego przygotowania do pracy zawodowej oraz aktywnego uczestniczenia w budowie socjalizmu… („Ślubowanie studenta”, 1977) Čom ja pujšov studyjovati fizyku, a ne, prykładom,… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Каментар

Трэба шукаць іншага выхаду

Засекі з калючага дроту не ёсць дастатковай перашкодай. Бежанцы нясуць з сабою драбіны і нажніцы Фота з Фейсбука
Засекі з калючага дроту не ёсць дастатковай перашкодай. Бежанцы нясуць з сабою драбіны і нажніцы
Фота з Фейсбука

Сітуацыя на мяжы з Беларуссю стала вельмі драматычнай. Вядома, што калі б у Мінску была іншая ўлада, праблему з бежанцамі можна было б вырашыць лягчэй. Лукашэнка выкарыстоўвае такую жудасную сітуацыю для сваіх палітычных інтарэсаў. І гэта ён зварыў такое піва. Адкрыў папраўдзе мяжу са свайго боку для нелегалаў як шантаж, каб прымусіць Захад да адмены эканамічных і палітычных санкцый. Тлумачыць, што Беларусь не мае інтарэсу ахоўваць з захаду вонкавую мяжу Еўрапейскага саюза, бо гэта ж каштуе. Дарма паўстрымоўваць хвалю бежанцаў з Блізкага ўсходу і Афрыкі не будзе, хаця магла б. Што і рабіла дагэтуль. Але цяпер дыктатар, наадварот, адкрыў шлях для імігрантаў – няхай сюдою напіраюць у Еўропу. Цынічна іх абманвае, не папярэджваючы, што мяжа не адкрыта, бо сцерагуць яе па другім баку палякі і літоўцы. Але бежанцы, якія ў адчаі ўцякаюць ад варожай ім улады ў сваіх краінах, усё-такі рызыкуюць. Некаторым удаецца праз зялёную мяжу перайсці, каб дабрацца ў Нямеччыну ці Францыю пры дапамозе раней дамоўленых перавозчыкаў, плаціўшы ім шалёныя грошы.

Плот з калючага дроту, які Польшча расцягнула ўздоўж мяжы, аказваецца, не ёсць дастатковай перашкодай. Бежанцы нясуць з сабою драбіны і нажніцы ці знаходзяць яшчэ іншыя спосабы. Найгоршае, што ўцякаюць цэлымі сем’ямі, часта з малымі дзяцьмі на руках. Ідуць з імі праз багны, начуюць у лесе, мерзнуць, а нават, як аказваецца, замярзаюць на смерць.

Каля трыццаці бежанцаў ужо месяц як сядзяць у кустах у памежнай паласе непадалёк Уснара ў Сакольскім павеце. Папраўдзе сталі заложнікамі. Уведзенае Польшчай на пачатку верасня і прадоўжанае пасля да канца лістапада надзвычайнае становішча на прымежнай паласе з Беларусю і накіраванне там войска, як відаць не забеспечваюць поўнасцю мяжы перад імігрантамі. Трэба шукаць яшчэ іншых спосабаў, каб не дапусціць да масавай гібелі людзей, бо настае штораз большы холад, хутка будуць маразы. Наўрад ці зіма канчаткова паўстрымае далейшы наплыў бежанцаў, на што, пэўна, разлічваюць улады.

Мы як беларуская меншасць безумоўна моцна перажываем пакуты гэтых людзей. Асабліва калі бачым маткі з малымі дзецьмі, якіх памежнікі адвозяць назад на мяжу, ведаючы, што ў Беларусь іх ужо не ўпусцяць. Гэта ж пагражае яўнай смерцю, на што і разлічвае Лукашэнка, каб мець магчымасць абвінаваціць Польшчу.

А чаму не стварыць для такіх бежанцаў з дзецмі часовых лагераў? Каб спакойна разабрацца ў сітуацыі, нават калі прыйдзецца іх дэпартаваць. Ну і трэба дапусціць сюды ўрэшце гуманітарныя арганізацыі, у тым ліку міжнародныя. Гэтак жа робяць у цывілізаваным свеце.

Дапамагчы гатовы таксама самаўрады прымежных гмінаў, як і нашы людзі, якія ахвотна перадаюць імігрантам на мяжы адзенне, ежу і іншыя патрэбныя ім цяпер рэчы.

Юрка Хмялеўскі

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў чэрвені

    530 – 1494 г. – атрыманьне горадам Высокае самакіраваньня паводле магдэбургскага права. 220 – 1.06.1804 г. у Наваспаскім на Смаленшчыне нар. Міхал Глінка, кампазітар, заснавальнік рускай клясычнай музыкі. Найбольш вядомыя яго творы: оперы „Жыцьцё за цара” (1836), „Руслан і Людміла” …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (215) – 1809 г. –  заснаваньне ў Магілёве першай у Беларусі мэтэаралягічнай станцыі.
  • (193) – 15.06.1831 г. у Селішчы Наваградзкага павету нар. Вінцэсь Каратынскі (пам. 7.02.1891 г. у Варшаве), паэт, перакладчык, журналіст. Пісаў у асноўным творы на польскай мове на беларускія тэмы, таксама зьяўляецца аўтарам беларускамоўных вершаў. Пахаваны на Старых Павонзках.

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis