Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    10. Abława na kamunistaŭ

    Nidaŭno minuło 70 let ad baluczaj tragedii, jakaja zdaryłasa ŭ Harkawiczach. Za Niemca, 8 marca 1942 r., hitleraŭcy razstralali tam dziewiacioch życialej. Pry darożcy za wioskaj, dzie adbyłasa egzekucja, da dzisia staić niewialiki kamienny pomniczak...ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Trava zabytia

    13. Druha i tretia stryń

    Dobrych deseť liêt tomu, koli ja robiv zakupy v „ Biedronci” v Biêlśku, pudyjšła do mene neznakoma starša kobiêta, pryvitałasie i skazała: A viête znajete, što my z vami svojaki?..ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Сялібы незвычайныя, але сем’ям ужо непатрэбныя

Уладзімір Мулявін у сваім доме пад Мінскам меў і бел-чырвона-белы сцяг Радыё Рацыя
Уладзімір Мулявін у сваім доме пад Мінскам меў і бел-чырвона-белы сцяг
Радыё Рацыя

У студзені мінула 80 гадоў з дня нараджэння Уладзіміра Мулявіна, заснавальніка і лідэра легендарных „Песняроў”, які памёр у 2003 г. Ён не меў беларускіх каранёў, быў расейцам, але запісаўся ў гісторыі як адна з найважнейшых асоб у беларускай культуры ХХ стагоддзя. Як сказаў паэт Уладзімір Някляеў (дарэчы, таксама сын рускага, толькі маці яго беларуска) – Мулявін гэта „феномен рускага чалавека”. Яго „Песняры” сталі брэндам беларускай культуры ва ўсім свеце. Дзякуючы яму беларускія народныя песні і песні на словы беларускіх паэтаў засталіся хітамі на ўсе часы. Таксама на нашай Беласточчыне і ў Польшчы, але нават у Расіі, дзе раней немагчыма было ўявіць, каб слухалі там і спявалі беларускамоўныя песні. Тым часам „Касіў Ясь канюшыну” і іншыя хіты „Песняроў” сталі папулярныя і як свае па ўсёй Расіі і іншых быўшых савецкіх рэспубліках.

Уладзімір Мулявін пасля смерці пакінуў двухпавярховы дом пад Мінскам, а ў ім піяніна, мноства кніг, фатаграфій, афішаў і розных незвычайных экспанатаў. Усё гэта падзелася невядома дзе, калі ў 2016 г. удава прадала ўсю легендарную сялібу. Новыя ўласнікі знеслі ўвесь будынак, а на яго месцы пабудавалі катэдж. Каштоўныя рэчы легендарнага Песняра аказаліся нікому непатрэбныя – ні сваякам, ні культурным установам і музеям.

У чэрвені мінулага года заўчасна памёр Багдан Дудко, легендарны рэдактар беластоцкіх „Карткаў” і сябра беларусаў. Ён таксама пакінуў дом „з душою” ў Цісоўцы, у якім жылі калісь яго дзядулі, а пасля стварыў з яго асаблівае культурна-літаратурнае месца. Сябры Багдана з інтэлектуальнага асяроддзя ў Беластоку мелі намер прадоўжыць мастацкае жыццё гэтага дому. Але ўсё скончылася на планах і меркаваннях. Аказваецца, сям’я, так як удава Мулявіна пад Мінскам, хоча гэты магічны дом у Цісоўцы выставіць на продаж. Хтосьці пэўна зробіць там сабе дачу. Сумна.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў ліпені-жніўні

    955 – 10.07.1067 г. на Дняпры каля Воршы адбылася сустрэча князёў Яраславічаў з полацкім князем Усяславам Брачыславічам. Кіеўскі князь Ізяслаў пад прысягай цалаваў крыж ды прысягаў, што не прычыніць зла Усяславу і яго сынам. Аднак яны былі спайманы, закаваны ў кайданы, адвезены ў Кіеў …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Copyright © 2022 Czasopis