Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (2)

    Savieckaje vojsko i pahraniczniki spaczatku ŭsich ludziej z hetych troch viosak vyvieźli za Śvisłacz na zborny punkt u Nieparożnicach. Zahadali im usio z saboju zabrać, szto tolko mahli ŭziać na furmanku. Pośle saviety mieli ich parassyłać dalej u Biełaruś. Raptam pryjszoŭ zahad, szto kali chto…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    8. Kuneć sielanki

    Nocami z pod ramion krzyżów na rozdrogach sypie się gwiazd błękitne próchno chmurki siedzą przed progiem w murawie to kule białego puchu dmuchawiec Księżyc idzie srebrne chusty prać świerszczyki świergocą w stogach czegóż się bać (Józef Czechowicz, „Na wsi”, 1927) Jak mniê diś dumajetsie, dekada… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

(Запісы часу за XII.2020)

На Падляшшы

■1 grudnia przed białoruskim konsulatem w Białymstoku odbyła się akcja pod hasłem „Dziennikarze za kratami na Białorusi”. Akcję solidarności z niezależnymi dziennikarzami prześladowanymi przez reżim Aleksandra Łukaszenki zorganizowali przedstawiciele diaspory białoruskiej Białegostoku. Na zawieszonych na szyi tabliczkach protestujący napisali nazwiska niezależnych dziennikarzy Radia Swaboda, portalu Tut.by, telewizji Biełsat, agencji BiełaPAN, Zielonego Portalu czy portalu Nasza Niwa, prześladowanych ostatnio za relacje i komentarze dotyczące obecnej sytuacji w ich kraju.

■Alina Dębowska, kierująca od prawie 30 lat muzeum w Bielsku Podlaskim, oddziałem białostockiego Muzeum Podlaskiego, została odwołana ze stanowiska. Nowym kierownikiem placówki podległej Urzędowi Marszałkowskiemu został Henryk Zalewski, wcześniej dyrektor Gminnego Centrum Biblioteczno-Kulturalnego w Wyszkach, ostatnio pracownik w Podlaskim Instytucie Kultury. Władze województwa wyjaśniły, iż decyzja kadrowa związana jest z planami, by instytucja w Bielsku zmieniła nazwę na Muzeum Obojga Narodów i przez to stała się bardziej rozpoznawalna w regionie i kraju. Odwołana kierownik jest autorką wielu projektów prowadzonych w bielskiej placówce – najbardziej znany z nich to doceniony w kraju i za granicą, zwieńczony wydaniem cennej publikacji, projekt dotyczący ręczników ludowych (w tym białoruskich). Stał się wzorem do naśladowania dla innych instytucji kultury na Podlasiu.

■Nakładem wydawnictwa Paśny Buriat ukazała się książka Hanny Kondratiuk „Prypecią do Nobla”. Jest to polski przekład, dokonany przez Jerzego Plutowicza, książki wydanej wcześniej po białorusku przez Radę Programową Tygodnika Białorusinów w Polsce Niva. Hanna Kondratiuk pracuje tam jako dziennikarka, a wydana książka jest owocem jej wielokrotnych podróży po Polesiu.

■8 grudnia otwarto oficjalnie w Białymstoku tymczasowy dom dla obywateli Białorusi, zmuszonych opuścić swój kraj. Powstał on z inicjatywy Fundacji „Białoruś 2020”, założonej w Białymstoku po sierpniowych wyborach prezydenckich w Białorusi przez tutejszą diasporę białoruską. Pierwszymi lokatorami domu zostali studenci relegowani z mińskich uczelni za opozycyjną działalność. Dom będzie mógł w sumie pomieścić siedemnaście osób.

■20 grudnia arcybiskup białostocko-gdański Jakub dokonał poświęcenia nadajnika Radia Orthodoxia na dzwonnicy przy cerkwi św. Aleksandra Newskiego w Sokółce. Pierwsza prawosławna rozgłośnia radiowa w Polsce nadaje teraz – na częstotliwości 91,3 FM – także  dla mieszkańców Sokólszczyzny. Nowe nadajniki nadajnika Radia Orthodoxia zostały zamontowane również w Bielsku Podlaskim (98,7 FM) i Siemiatyczach (92,5 FM). Dotąd rozgłośnia była słyszalna tylko w Białymstoku i okolicy na częstotliwości 102,7 FM.

■20 grudnia odbył się wirtualny finisaż wystawy „Przemienienie. Jerzy Nowosielski, Leon Tarasewicz”, prezentowanej od sierpnia w Muzeum Ikon w Supraślu. Specjalnie na finisaż przygotowano katalog ekspozycji. Znalazły się w nim teksty (w języku polskim, białoruskim i angielskim) dr Krystyny Czerni, Andy Rottenberg i o. Konstantego Bondaruka, którzy piszą m.in. o ikonie Przemienienia w tradycji malarskiej i o drodze twórczej Nowosielskiego i Tarasewicza. Wystawa została przygotowana przez Stowarzyszenie Villa Sokrates i Muzeum Ikon w Supraślu. Projekt dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Województwa Podlaskiego.

■„Kultura bartnicza” Puszczy Białowieskiej została wpisana na listę Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO jako wspólne dziedzictwo Polski i Białorusi. O ten wpis starały się Bractwa Bartne obu państw. Warto zaznaczyć, iż sama Puszcza Białowieska jest obiektem chronionym przez UNESCO jako dziedzictwo przyrodnicze. „Kultura bartnicza – w opisie ministerstwa kultury i dziedzictwa narodowego – obejmuje wiedzę, umiejętności, praktyki i wierzenia, które związane są z chowem dzikich pszczół w żywych pniach drzew (barciach) lub ściętych pniach drzew bartnych (ulach kłodowych). Kultura bartnicza jest przekazywana z pokolenia na pokolenie w oparciu o przekaz rodzinny i działalność bractw bartnych”.

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў красавіку

    980 – у 1044 г. пачаў княжаньне ў Полацку Усяслаў Брачыслававіч, званы Чарадзеем. Яго славутая дзейнасьць была апісана ў паэме „Слова аб паходзе Ігаравым”. 920 – у 1104 г. адбыўся вялікі паход кааліцыі князёў Кіеўскай Русі, арганізаваны Уладзімірам Манамахам на …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (230) – 23.04.1794 г. утварылася Найвышэйшая Літоўская Рада – рэвалюцыяйны ўрад Літвы і Беларусі падчас Касьцюшкоўскага паўстаньня.
  • (138) – 23.04.1886 г. у мястэчку Пасадзец Вілейскага павету нар. Зьмітрок Бядуля (сапр. прозьвішча Самуіл Плаўнік, пам. 3.11.1941 г. у эвакуацыі каля Уральска ў Казахстане), пісьменьнік. Друкаваўся з 1910 г., пачаткова ў „Нашай Ніве”. У лютым 2020 г. адбылася эксгумацыя яго ў Уральску, а 3.11.2020 г. адбылося перапахаваньне на Усходніх могілках у Менску.
  • (120) – 23.04.1904 г. у вёсцы Нізок, Ігуменскага павету, нар. паэт Паўлюк Трус. Маючы 25 год памёр у Менску на тыф, пахаваны на Вайсковых могілках.
  • (80) – 23.04.1944 г. ва Уснаршчыне на Беласточчыне нар. Мікола Давідзюк – мастак, прафесар Акадэміі Мастацтваў у Лодзі, якую закончыў у 1969 г. і з якой звязаны працай з 1971 г., з 1989 г. вядзе ў ёй майстэрню жывапісу. З нагоды юбілею жадаем спадару Міколу творчага натхненьня, новых прац і выставак!

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis