Pa prostu / Па-просту

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Waśkowa spowed’ (1)

    Nadworie Styczeń sioho roku buw tepły i niemorozny. W Ryhoruwciach uże po tradycji bołoto, zemla rozmerzła. W miastowych czerewykach rozmemłeny kaluży preskokowaty treba, kob bołotom botiki ne barzo pobrudyty. Abo wody w ich ne nabraty. Peredom ide mużczyna pożyły, zhorbiany, pałkoju podperajetsia i ide czerez… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS, Facebook i Telegram

Rocznica

„Metody” na „Burego”

W ostatnim czasie na rynku wydawniczym ukazała się – praktycznie niezauważona przez media głównego nurtu – monografia prof. dr. hab. Mariusza Mazura „Nauka w epoce postprawdy. Warsztat naukowy historyka w kontekście prób reinterpretacji postaci Romualda Rajsa «Burego»” (Lublin 2024). Autor omawia w niej jakość warsztatu naukowego historyków, piszących w apologetyczny sposób o Romualdzie Rajsie ps. „Bury”. Za zgodą Autora – w 80. rocznicę zbrodni – przytaczamy krótki fragment „Zakończenia” książki, w którym podsumowuje on metody, do jakich w swoich tekstach o tej postaci odwołują się: Kazimierz Krajewski, Grzegorz Wąsowski i Michał Ostapiuk.

(…) Dzięki przeprowadzonym analizom potwierdziła się moim zdaniem mądrość, że stawianie na początku tezy, a następnie zastanawianie się, jak dobrać metody, by ją udowodnić, kończy się zanegowaniem historii jako nauki. Wśród ról społecznych, jakie odgrywa historyk, znajdują się role duchownego, sędziego, nauczyciela. [Kazimierz] Krajewski, [Grzegorz] Wąsowski i [Michał] Ostapiuk dodali do nich jeszcze jedną – adwokata. Zgodnie z nią historyk wciela się w obrońcę postaci/wydarzenia, a następnie tak kompletuje argumenty, źródła i metody, żeby bez względu na fakty i obowiązujący system prawny obronić klienta [Romualda Rajsa], którego interes się reprezentuje. Trzej Autorzy niczym zawodowi mecenasi wykorzystują przy tym wszelkie kruczki, by swój cel osiągnąć. To ich wkład w historiografię, choć takie zabiegi nie mają nic wspólnego z klasycznym podejściem naukowym. 

Mariusz Mazur, Nauka w epoce postprawdy. Warsztat naukowy w kontekście prób reinterpretacji postaci Romualda Rajsa „Burego”, Wydawnictwo UMCS: Lublin 2024, ss. 136. Wydanie elektroniczne do pobrania nieodpłatnie na platformie Academia.edu.
Mariusz Mazur, Nauka w epoce postprawdy. Warsztat naukowy w kontekście prób reinterpretacji postaci Romualda Rajsa „Burego”, Wydawnictwo UMCS: Lublin 2024, ss. 136. Wydanie elektroniczne do pobrania nieodpłatnie na platformie Academia.edu.

Preferuję odmienną perspektywę – historyk nie powinien być ani sędzią, ani oskarżającym prokuratorem, ani adwokatem, który za pomocą wybiegów próbuje za wszelką cenę uniewinnić swojego klienta. Tak nie uprawia się nauki. Nierespektowanie nawet podstawowych reguł naukowych, takich jak krytyka źródła, poszukiwanie różnych interpretacji (a nie poprzestawanie tylko na tych, które mają pomóc w udowodnieniu pierwotnego założenia) czy szacunek do innych historyków, oraz sytuowanie w to miejsce nowych zasad, takich jak programowe pomijanie źródeł oraz danych, które nie pasują do wyobrażanej przeszłości, tworzenie fikcyjnej rzeczywistości na podstawie własnych fantazmatów, daleko posunięty relatywizm, brak najbardziej oczywistych i elementarnych pytań badawczych, by nie narazić się na niechciane odpowiedzi, jawne lekceważenie zasad logiki klasycznej, stale popełniany błąd logiczny pars pro toto, świadome zamienianie podmiotów, by dowieść założonej tezy, przenoszenie współczesnych standardów do świata minionego, odwoływanie się do sofizmatów, zrównywanie własnych wyobrażeń bez poparcia źródłowego z tym, co było kiedyś naprawdę, uznawanie za autorytety niewiarygodnych instytucji i świadków, zaprzeczanie zasadzie „nikt nie może być wiarygodnym świadkiem we własnej sprawie”, bezrefleksyjne przyjmowanie wszystkiego, co potwierdza z góry założoną tezę, i bezwzględne odrzucanie tego, co jej zaprzecza, marksistowskie patrzenie na wielkie grupy społeczne jako apsychologiczne, zunifikowane masy, negowanie zjawisk społecznych i psychologicznych, mylenie historii (w znaczeniu historii rerum gestarum) z polityką historyczną oraz historii (res gestae) z pamięcią, odwoływanie się do świata magii, brak precyzji językowej, składa się na zanegowanie historii jako nauki w dotychczasowej perspektywie. Trudno uwierzyć, że te wszystkie błędy są niezamierzone, oznaczałoby to jednak ich nieprzypadkowość, co z punktu widzenia etyki naukowca byłoby świadomym łamaniem jej zasad.

Przygot. (wg)

 

Календарыюм

Гадоў таму

  • у лістападзе

    685 – у 1341 г. войскі Вялікага Княства Літоўскага акружылі крыжацкую цьвердзь Баербург і прыступілі да яе здабыцьця. Падчас атакі загінуў вялікі князь Гедымін. 210 – 4.11.1816 г. у мястэчку Кублічы каля Лепеля нар. Арцём Вярыга-Дарэўскі (пам. у ссылцы ў Сібіры …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары / Poprzednie numery

Усе правы абаронены; 2026 Czasopis
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com