Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    Byli heto zwyczajnyja bandyty, ale prykidwalisa, szto jany – „Wojsko Polskie”

    U Pałudniowym Wostrawie zaraz na paczatku wioski staić charoszy dom z gankam, u jakim kaliś żyła siamja Ściapana Chmialeŭskaho. Heto byŭ moj daloki swajak. Dom staić pusty jak paru let tamu pamiarła niawiestka Żenia, a trochi raniej jaje mużyk Tolik. Dziciej u ich nie było….ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    14. Chto vpravo, chto vliêvo, chto v błudy

    Posłuchavšy v radivi 13 hrudnia 1981 promovu generała Jaruzelśkoho razy dva-try, my z Gienikom R. i Janom G. vyryšyli, što nam u Varšavi nema sensu zmahatisie ni za socijalizm, ni proti socijalizmu, i postanovili evakuovatisie na Biłostôčynu. Zreštoju, šče pered południom toho samoho dnia administracija domów studenta ohołosiła zarządzenie, što studenty povinny pokinuti akademiki i jiêchati dochaty. ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Канфлікт вакол школы з навучаннем беларускай мовы на Сакольшчыне

На пачатку гэтага году радныя гміны Шудзялава ўсакольскім павеце прынялі пастанову аб намерах ператварэння пачатковай школы ў Бабіках у філіял шудзялаўскай. Такое рашэнне выклікала востры супраціў так настаўнікаў як і бацькоў. Гэты крок палічылі яны першым этапам да закрыцця іх школы. Улады гміны лічаць, што далейшае яе ўтрыманне ў такім кшталце будзе эканамічна неабгрунтаваным.

Школа ў Бабіках ёсць адзінай ужо ў гміне апрача галоўнай у Шудзялаве. У васьмі класах вучыцца там толькі 46 дзетак, працуе ў ёй ажно 18 настаўнікаў. Войт Тадэвуш Такарэвіч лічыць, што гміна не ў змозе надалей выдаткоўваць агромністых грошай на ўтрыманне невялікай бабіцкай школы. Таму, шукаючы ашчаднасцей, гмінныя ўлады вырашылі, каб ад верасня пакінуць там толькі класы І-ІІІ, а старэйшых вучняў з іх настаўнікамі перанесці ў Шудзялава.

Паколькі ў сувязі з падам ліку вучняў пагроза паступовай ліквідацыі школы ў Бабіках паявілася ўжо даўно, бацькі і настаўнікі рабілі ўсё, каб паменшыць цяжар яе ўтрымання з боку гміны. Выстараліся між іншым датацыі звонку, таксама самі адрамантавалі будынак унутры. Найбольш дадатковых грошай паплыло ў школу аднак з-за ўвядзення навучання беларускай мовы. Фармальна для нацыянальнай меншасці, хаця мала хто пачуваецца ўжо там беларусам.

Куратар асветы ў Беластоку намеру ператварэння школы ў філіял не адобрыў. Гміна не пагадзілася з гэтым і адклікалася ў адміністрацыйны суд. Канчатковага рашэння пакуль няма. У міжчассі дырэктар школы Агнешка Кукіш распавяла пра ўсю справу ў масмедыях. Паведаміла таксама Пасольства Рэспублікі Беларусь у Варшаве, што гміна хоча закрыць „школу для беларускай нацыянальнай меншасці”. Такую інфармацыю перадала таксама ва ўсходні дэпартамент польскага міністэрства замежных спраў і ў БГКТ. Працаўнікі пасольства прыехалі ў Шудзялава, каб інтэрвеніняваць. Дырэктар дэпартамента МЗС у Варшаве патэлефанаваў войту Такарэвічу і папярэдзіў, што ўлады ў Мінску могуць выкарыстаць такое для ліквідацыі польскіх школ у Беларусі.

Усё гэта раз’юшыла шудзялаўскага войта і ў траўні зрабіў у бабіцкай школе кантроль, які паказаў некалькі хібаў. На іх аснове выдаў распараджэнне адразу адклікаць дырэктарку з яе функцыі. Адным з аргументаў была сарганізаваная ёю два гады таму экскурсія бабіцкіх школьнікаў у Беларусь, дафінансаваная з бюджэту гміны 7 тыс. злотых, на якую ўзяла з сабою ўласнае дзіцё, хаця не з’яўляецца яно вучнем гэтай школы.

Спантаннае рашэнне войта, так як падляшскі куратар асветы у выпадку пастановы рады гміны, ваявода ўняважніў. Такарэвіч будзе гэта абскарджваць яшчэ ў адміністрацыйным судзе.

Выглядае на тое, што канфлікт вакол школы ў Бабіках хутка не скончыцца. Выхадам магчыма было б ператварэнне яе ў непублічную. Амаль ідэнтычная сітуацыя была некалі ў Залуках у суседняй гміне Гарадок. Там таксама, каб выратавацца ад пагрозы ліквідацыі невялікай школы было ўведзена навучанне беларускай мовы для ўсіх вучняў як для нацыянальнай меншасці. Цяпер залуцкая школа як непублічная маецца цалкам добра. На кожнага вучня гміна надалей перадае дадатковую субвенцыю з міністэрства. А гэта апрача 7 тыс. зл. яшчэ 130 прац. базавай сумы.

Фота Зміцера Косціна/Polskie Radio Białystok

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • У красавіку

    – 9(21).04.1835 г. у Віцебску нар. Ялегі Пранціш Вуль (сапр. Элегі Францішак Карафа-Карыбут), беларускі паэт. Удзельнічаў у  студзенскім паўстаньні, за што быў сасланы ў Сібір. Апошнія гады жыцьця правёў у Варшаве, дзе з Вінцэсем Каратынскім і Адамам Плугам стварыў беларускі …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (371) – у пачатку красавіка 1654 г. пад Масквой пачалі зьбірацца войскі з намерам зьнішчальнай агрэсіі супраць беларускіх земляў – Вялікага Княства Літоўскага.
  • (179) – 4.04.1846 г. у Вільні памёр Лявон Бароўскі (нар. 27.05.1784 г. у Пінску), літаратуразнавец, пэдагог і публіцыст. У  1807-1811 гг. выкладаў рыторыку і паэтыку ў Сьвіслацкай гімназіі, з 1814 г. выкладаў літаратуразнаўства і красамоўства ў Віленскім унівэрсытэце, а ў 1831-1842 гг. -- у Віленскай духоўнай акадэміі.
  • (136) – 4.04.1889 г. у Баяршчыне каля Лепля на Віцебшчыне нар. кс. Віталь Хамёнак, дзеяч беларускага хрысьціянскага руху. З 1925 г. служыў у Друйскім кляштары айцоў мар’янаў. У 1938 г. разам з іншымі беларускімі сьвятарамі дэпартаваны з Друі ў цэнтральную Польшчу. Памёр 24.12.1971 г. у кляштары айцоў мар’янаў у Скурцы каля Седлец.
  • (134) – 4(16).04.1891 г. на Сакольшчыне нар. Язэп Варонка, старшыня і міністр замежных спраў Народнага Сэкратарыята Беларускай Народнай Рэспублікі (21.02. – 23.07.1918 г.), удзельнічаў у падрыхтоўцы і правядзеньні Першага Усебеларускага Зьезду ў Менску ў сьнежні 1917 г., быў старшынёй Выканаўчага Камітэту Зьезду,
  • (132) – 4.04.1893 г. нар. на Смаленшчыне Мікола Шчаглоў-Куліковіч – кампазытар, этнограф, паэт. Выпускнік Маскоўскай Кансэрваторыі. Працаваў настаўнікам музыкі, з 1939 г. быў дырыжорам сымфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту ў Менску. У час нямецкай акупацыі займаўся творчай працай у Менску. З 1950 г. жыў у ЗША. У 1950 г. заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, потым  кіраваў беларускімі харамі ў Кліўлендзе й Чыкага. Памёр 31.03.1969 г. Пакінуў вялікую музычную спадчыну; быў аўтарам опэр, сымфоній, вакальных твораў, апрацовак народных песень.
  • (121) – 4.04.1904 г. у Александрове каля Дзісны нар. кс. Юры Кашыра. З 1925 г. уступіў у кляштар айцоў мар’янаў у Друі. У ІІ сусьветную вайну вёў душпастырскую дзейнасьць у Росіцы на Віцебшчыне. 18.02.1943 г. быў спалены з вернікамі ў Росіцы падчас нямецкай карнай экспэдыцыі.

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2025 Czasopis