Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (2)

    Savieckaje vojsko i pahraniczniki spaczatku ŭsich ludziej z hetych troch viosak vyvieźli za Śvisłacz na zborny punkt u Nieparożnicach. Zahadali im usio z saboju zabrać, szto tolko mahli ŭziać na furmanku. Pośle saviety mieli ich parassyłać dalej u Biełaruś. Raptam pryjszoŭ zahad, szto kali chto…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    8. Kuneć sielanki

    Nocami z pod ramion krzyżów na rozdrogach sypie się gwiazd błękitne próchno chmurki siedzą przed progiem w murawie to kule białego puchu dmuchawiec Księżyc idzie srebrne chusty prać świerszczyki świergocą w stogach czegóż się bać (Józef Czechowicz, „Na wsi”, 1927) Jak mniê diś dumajetsie, dekada… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Fenomen zespołu Dubiny

W ubiegłym roku pod koniec stycznia warszawska wytwórnia 1000Hz wydała płytę z utworami legendarnego zespołu Dubiny, który w latach osiemdziesiątych XX w. nadał całkiem nowe – estradowe brzmienie tradycyjnym piosenkom białoruskim. Album „Vianie Ruta 1982-1988”, wydany trzydzieści lat po zakończeniu działalności kapeli, odniósł wielki sukces, plasując się na 41. miejscu na liście stu najlepszych płyt 2020 r. renomowanego brytyjskiego magazynu muzycznego The Quietus.

Zespół Dubiny powstał prawie czterdzieści lat temu. Założył go Piotr Skiepko, akordeonista i wielki pasjonat lokalnej tradycji, przez cały czas lider kapeli. Dubiny z ludowymi piosenkami przy niespotykanym przedtem akompaniamencie gitarowym, perkusyjnym i organów elektrycznych zrobiły prawdziwą furorę. Grały znane i lubiane swojskie tradycyjne melodie o nieustalonym autorstwie, także covery piosenek radzieckich. Zespół występował przede wszystkim na weselach i wiejskich potańcówkach, także na studenckich białoruskich „Atrasinach” i przeglądach piosenki białoruskiej w Filharmonii Białostockiej. Jego półlegalnie wydawane kasety sprzedawały się na pniu, a piosenki z nich do dziś rozbrzmiewają w białoruskich koncertach życzeń w Radiu Białystok i Radiu Racja.

Piotr Skiepko z Dubinami przyczynili się, co bardzo ważne, do wzmocnienia białoruskiej tożsamości na Białostocczyźnie. Taką wzniosłą wymowę szczególnie ma wzruszający autorski utwór w ich wykonaniu, zaczynający się od słów „Lublu ja Hajnauszczynu naszu…”. Znalazł się on także na nagrodzonej płycie. Patrick Clarke z magazynu The Quietus w recenzji albumu „Vianie Ruta” napisał m.in.: „W obliczu stygmatyzacji Białorusinów w regionie, dla swoich i polskich słuchaczy Piotr Skiepko przekroczył granice muzyczne i polityczne”.

Okładka płyty

Dubiny ciągle są popularne, znajdują swoich słuchaczy już w kolejnych pokoleniach społeczności białoruskiej na Białostocczyźnie, mają także wielu swych wielbicieli spoza mniejszości, w kraju i na świecie. Można się o tym przekonać przeglądając komentarze pod ich piosenkami na YouTUube.

 

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў красавіку

    980 – у 1044 г. пачаў княжаньне ў Полацку Усяслаў Брачыслававіч, званы Чарадзеем. Яго славутая дзейнасьць была апісана ў паэме „Слова аб паходзе Ігаравым”. 920 – у 1104 г. адбыўся вялікі паход кааліцыі князёў Кіеўскай Русі, арганізаваны Уладзімірам Манамахам на …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (230) – 23.04.1794 г. утварылася Найвышэйшая Літоўская Рада – рэвалюцыяйны ўрад Літвы і Беларусі падчас Касьцюшкоўскага паўстаньня.
  • (138) – 23.04.1886 г. у мястэчку Пасадзец Вілейскага павету нар. Зьмітрок Бядуля (сапр. прозьвішча Самуіл Плаўнік, пам. 3.11.1941 г. у эвакуацыі каля Уральска ў Казахстане), пісьменьнік. Друкаваўся з 1910 г., пачаткова ў „Нашай Ніве”. У лютым 2020 г. адбылася эксгумацыя яго ў Уральску, а 3.11.2020 г. адбылося перапахаваньне на Усходніх могілках у Менску.
  • (120) – 23.04.1904 г. у вёсцы Нізок, Ігуменскага павету, нар. паэт Паўлюк Трус. Маючы 25 год памёр у Менску на тыф, пахаваны на Вайсковых могілках.
  • (80) – 23.04.1944 г. ва Уснаршчыне на Беласточчыне нар. Мікола Давідзюк – мастак, прафесар Акадэміі Мастацтваў у Лодзі, якую закончыў у 1969 г. і з якой звязаны працай з 1971 г., з 1989 г. вядзе ў ёй майстэрню жывапісу. З нагоды юбілею жадаем спадару Міколу творчага натхненьня, новых прац і выставак!

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis