Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    23. Zabytaja tragedia kala Krynak (1)

    U viosaczcy Trejgli niedaloka Krynak za sanacji żyli bahatyja haspadare Jurczeni, jakija mieli 23 ha ziamli. „Bahatyroŭ” u czerwcu 1941 r. enkavudzisty vyvieźli na Sibir (viarnulisa ŭ 1946 r.). Z hetaj pryczyny pośle pajszła ŭ vioscy i vakolicy nizhoda. Syn „kułakoŭ” Edzik za sanacji byŭ…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    11. Jabłyka i pomarančy

    Knižki i filmy podôbny do jabłyk i pomarančuv. Odny i druhi naležat do ovocuv, ale smakujut preč po-raznomu. (Steven King) To było tohdy, jak ja brontavsie hołodny po Krystijaniji, siêtum divovidnum miêsti, kotoroho čołoviêk ne pokine, poka vono ne nakłade na joho svojoji pôznaki… Siêty… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Felieton

Z pamiętnika „Eskimosa”

Baluna poznałem na egzaminie. On się nie dostał, a mnie, Eskimosa, przepchnął pewien stary Pisarz z Wysp. To przemiły facet. Potrafił upić się z żulami ciepłym piwkiem, wykłócać się z nimi o wiarę Dostojewskiego, a potem głęboką nocą dzwonić do młodszego od siebie pisarza i poety z pytaniem, czy ten go jeszcze kocha? Kocham cię, kocham! – odpowiadał heteroseksualnemu staremu pisarzowi żonaty, heteroseksualny i zaspany młodszy pisarz i poeta, a następnie odkładał słuchawkę. 

Taka sytuacja powtarzała się kilka razy w nocy. Potem widzieliśmy jak ciężko dysząc, wspinał się na piętro, gdzie mieliśmy swój Instytut. 

Wykłady prowadził znużony. Studentki go nie lubiły. – Niech się panie zastanowią, po co tu przyszły? – strofował je. – Zdobyć dyplom, czy rozwijać pasję? Dyplom zawsze można zdobyć, ale pasja jest wynikiem pasji. Trzeba coś czytać, zadawać pytania, poszukiwać, a nie tylko malować paznokcie! 

Po takiej mizoginicznej tyradzie ostentacyjnie schodził z katedry. 

Czy pamiętasz? Nasze pokoje dzieliła tylko ściana, lecz minęło trochę czasu zanim się poznaliśmy.

Ubierałeś się jak kloszard. Ale bynajmniej nie przypominałeś tych francuskich oryginałów w pelerynkach lub wyciągniętych swetrach, z książką pod pachą, okutanych szalikiem. Nie dla ciebie też było ich wino, paryskie sikacze w kilkulitrowych butelkach, o których opowiadał R. Eskimoski, po dziadku, do kwadratu. 

Nikt tak jak ty nie potrafił zawiązać w kokardę sznurka na ortalionowym czarnym płaszczu. Powiedz sam, kto z nas miał taką niesamowicie wieśniacką, skórzaną kurteczkę?

Nie pamiętasz tej historii, ale myślę, że cię ubawi. Otóż podczas jednego z festiwali rocka M. czekał na ciebie ze swoją nową. Do przyjazdu pociągu zdążył już jej opisać pewną skromną postać, z którą nigdy przenigdy nie można się nudzić. I uważaj teraz! Wjeżdża pociąg, a wyłażą z niego setki ludzi. Setki! W pewnej chwili ta od M. wskazuje jednego z idących i konstatuje w taki sposób: – Zobacz, jaki wieśniak! 

Zgadnij, kogo miała na myśli? Kto zatem włożył odpustową koszulę w kwiaty i dekatyzowane, krótkie spodnie z dyndającym przy rozporku sznurkiem? Podszedłeś do nich i się przywitałeś. Oczywiście nie słyszałeś ich rozmowy i przez to ta historia nabiera cudownych, rajskich kolorów.

To jedna z moich ulubionych bajek, jakie na szczęście przytrafiają się w życiu. 

Kiedyś powiedziałem w pewnym zdewociałym gronie, że nie chcę iść do nieba bez swoich przyjaciół. Teraz myślę, że nie było to znowu takie głupie. Bo pomyśl, co to za niebo bez tureckich, dekatyzowanych gaci?

 

Unikałem jak ognia wykładów z doktorantkami, za co grożono mi, jak na szkółkę niedzielną przystało, skreśleniem z listy. Od dziecka nie znosiłem gramatyki, imiesłowów, trybów, zdań podrzędnie złożonych… A tu masz, musiałem to jeszcze wszystko poznać w imperialnym języku! 

– Jak to!? – dziwiła się P., nadymając się przy tym z oburzenia (za co ją – w co pewnie nie uwierzy – lubiłem). Pan z Lodu, a zupełnie nie umie mówić jak tamci-sramci? 

– Właśnie dlatego – odpowiadałem uprzejmie. 

Jak bowiem objaśnić komuś sytuację, w której my – „eskimoscy” –  nasiąkamy inną gadką, ale zupełnie nie przekłada się to na poprawność pisania i mówienia w języku imperium? Niepolski ęzyk naszych babć, dziadków i sąsiadów był naturalnym żywiołem, którego istnienia nawet się nie zauważało. Jak kromki chleba posypanej cukrem… Mówić dalej, Herr WuCe?

W tym baśniowym języku wędzono kiełbasy, żegnano umarłych przyjaciół, w tej roztańczonej, pachnącej miłością i rozpaczą mowie skarżono się Niewidzialnemu Panu na niegodziwe postępowanie Czerwonych oraz ich durnych i zachłannych Komilitonów.

Arkadiusz Panasiuk 

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў ліпені-жніўні

    710 – перамога дружын Давыда Гарадзенскага у 1314 г. над войскамі крыжакоў пад Наваградкам. 625 – 12 жніўня 1399 г. паражэньне войск Вялікага Княства Літоўскага на чале з князем Вітаўтам у бітве супраць войскаў Залатой Арды на рацэ Ворскла. 510 …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (764) – 13 ліпеня 1260 г. войскі старабеларускай дзяржавы – Вялікага Княства Літоўскага разьбілі крыжакоў каля возера Дурбе.
  • (392) – 13(23).07.1632 г. памёр Памва Бярында, дзеяч усходнеславянскай культуры, лексікограф, друкар, аўтар сылябічных вершаў і „Лексікона славенароскага...” (1627), самага вялікага на Беларусі слоўніка ХVII ст. (каля 7000 слоў).
  • (196) – 13.07.1828 г. у Нягневічах пад Наваградкам нар. Іван Малышэўскі, гісторык царквы. Закончыў Жыровіцкае Духоўнае Вучылішча, Мінскую Духоўную Сэмінарыю і Кіеўскую Духоўную Акадэмію (1853). У 1962-1897 г.г. быў прафэсарам Кіеўскай Духоўнай Акадэміі, дасьледаваў творы і жыцьцё Кірылы Тураўскага („Творы Св. Кірыла Тураўскага з апісаньнем яго жыцьця” (1878). Памёр 11.01.1897 г. у Кіеве, дзе і пахаваны.
  • (34) – 13-15 ліпеня 1990 г. у Гарадку адбыўся І Фэстываль Музыкі Маладой Беларусі сарганізаваны Беларускім Аб’яднаньнем Студэнтаў ды Гмінным Асяродкам Культуры ў Гарадку. Выступалі між іншым Сяржук Сокалаў-Воюш, гурты „Уліс”, „Мроя”.
  • (34) – у начы  з 12 на 13 ліпеня 1990 г. была падпалена ды згарэла царква Праабражэньня Гасподняга на Сьв. Гары Грабарцы.

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis