Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (2)

    Savieckaje vojsko i pahraniczniki spaczatku ŭsich ludziej z hetych troch viosak vyvieźli za Śvisłacz na zborny punkt u Nieparożnicach. Zahadali im usio z saboju zabrać, szto tolko mahli ŭziać na furmanku. Pośle saviety mieli ich parassyłać dalej u Biełaruś. Raptam pryjszoŭ zahad, szto kali chto…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    8. Kuneć sielanki

    Nocami z pod ramion krzyżów na rozdrogach sypie się gwiazd błękitne próchno chmurki siedzą przed progiem w murawie to kule białego puchu dmuchawiec Księżyc idzie srebrne chusty prać świerszczyki świergocą w stogach czegóż się bać (Józef Czechowicz, „Na wsi”, 1927) Jak mniê diś dumajetsie, dekada… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Святыня ў Сталовічах

У Беларусі знайшлі мошчы каталіцкага святога, які жыў у ІV стагоддзі. Знаходка была зроблена пробашчам парафіі Сэрца Езуса ў вёсцы Сталовічы а. Янушам Фештэрам. Святар выпадкова знайшоў рэліквію ў шафе, дзе захоўваліся іншыя рэчы да богаслужэнняў, – паведамляе рэгіянальны партал bar24.by.

У 17 стагоддзі Радзівілы заснавалі ў Сталовічах камандорыю (філіял) Мальтыйскага ордэну. Магчыма, рэліквія была прывезена на тэрыторыю Беларусі з Італіі адным з прадстаўнікоў знакамітага княжаскага роду, або гэта зрабіў хтосьці з рыцараў-манахаў. Калі Сталовічы ўвайшлі ў склад Расійскай імперыі, камандорыя была зачынена, а касцёл, які належаў манахам, быў пазней перададзены праваслаўнай царкве. Верагодна, мошчы ў гэты перыяд захоўваліся ў мясцовых жыхароў, а калі ў мястэчку ў 1911 годзе пабудавалі новы касцёл, былі перададзены туды.

Ксёндз Януш сцвярджае, што да 2022 года рэлікварый стаяў у металічнай шафе, дзе захоўваюць розныя рэчы, што выкарыстоўваюцца падчас богаслужэнняў. Адмыслова рэлікварыем ніхто не цікавіўся.

Паводле слоў святара, ён быў незаўважны, прыкрыты іншымі рэліквіямі. Калі ксёндз правяраў маёмасць у шафе, то дастаў рэлікварый і прачытаў, што на ім напісана, а потым пачаў пошукі інфармацыі ў Інтэрнэце.

Даведаўшыся, што захоўвае ў сабе рэлікварый, святар вельмі здзівіўся, бо дагэтуль было вядома, што мошчы гэтага святога захоўваюцца толькі ў горадзе Ольбія ў Сардыніі.

У гонар Святога Сімпліцыя ў касцёле Найсвяцейшага Сэрца Езуса ў Сталовічах 15 мая прайшла ўрачыстая Імша. Перад гэтым айцец Януш напісаў святарам у Ольбію, каб даведацца, як яны адзначаюць гэтае свята, каб прытрымлівацца традыцыям. Падчас Імшы святар раздаў вернікам капулетас (copulettas) – італьянскія маленькія салодкія пірожныя, якія пякуцца звычайна з цеста, цукру, грэцкіх арэхаў і апельсінавай цэдры.

Варта дадаць, што святы Сімпліцый – першы меркаваны біскуп Ольбіі. Каталіцкім касцёлам ён шануецца як святы, пакутнік.

Сімпліцыя замучылі 15 мая 304 года ў часы праўлення рымскага імператара Дыёклетыяна. Паводле мясцовай легенды, частка яго цела была выкінута ў мора каля вострава Тавалара. Рыбакі сцвярджалі, што там бачылі бесперапыннае бурленне вады. Сёння мошчы святога захоўваюцца ў горадзе Ольбія ў базіліцы св. Сімпліцыя. Пад алтаром у рэлікварыі знаходзіцца ступня мучаніка, якую перадалі храму ў 1630 годзе.

Сяргей Александровіч

Фота: Каталіцкі веснік

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў красавіку

    980 – у 1044 г. пачаў княжаньне ў Полацку Усяслаў Брачыслававіч, званы Чарадзеем. Яго славутая дзейнасьць была апісана ў паэме „Слова аб паходзе Ігаравым”. 920 – у 1104 г. адбыўся вялікі паход кааліцыі князёў Кіеўскай Русі, арганізаваны Уладзімірам Манамахам на …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (622) – 1402 г. – крыжацкі наезд на Гарадзеншчыну (таксама на частку Беласточчыны), аблога Гарадзенскага замку.
  • (70) – 22.04.1954 г. у Латвіі памёр Сяргей Сахараў (нар. 29.09.1880 г. у Полацку), беларускі фальклярыст і пэдагог, закончыў унівэрсытэт у Тарту (1911), узначальваў Беларускі аддзел Міністэрства асьветы Латвіі (1921-1925), у 1925-1932 гг. дырэктар Дзьвінскай Беларускай Гімназіі.

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis