Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (2)

    Savieckaje vojsko i pahraniczniki spaczatku ŭsich ludziej z hetych troch viosak vyvieźli za Śvisłacz na zborny punkt u Nieparożnicach. Zahadali im usio z saboju zabrać, szto tolko mahli ŭziać na furmanku. Pośle saviety mieli ich parassyłać dalej u Biełaruś. Raptam pryjszoŭ zahad, szto kali chto…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    9. Miastu H. na do widzenia

    Jeszcze mi tylko spacer pozostał Wąską aleją przez zielony park Wiatr w drzewach szemrze ledwie przebudzony Tak jak wczoraj, przedwczoraj, od lat Tak dziwna ta chwila brakuje słów… (Budka Suflera, „Memu miastu na do widzenia”, 1974) Nedaleko od mojoho liceja byv neveliki park, utisnuty… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Складаныя ўмовы дзейнасці БГКТ

Эстэра Філіманюк з Белавежы Фота Міры Лукшы
Эстэра Філіманюк з Белавежы
Фота Міры Лукшы

Беларускае грамадска-культурнае таварыства на працягу апошніх тыдняў правяло свае традыцыйныя штогадовыя конкурсы для школьнікаў і ліцэістаў – дэкламатарскі Роднае слова”, Тэатральны і Сцэнічнае слова. Арганізатарам і ўдзельнікам, таксама іх бацькам і настаўнікам, належацца, вядома, словы прызнання і павагі, што папулярызуюць прыгожае беларускае пісьменства сярод наймалодшага пакалення нашай меншасці, якое, на жаль, ужо поўнасцю польскамоўнае. Таму БГКТ прыходзіцца рабіць гэта ў даволі некамфортных абставінах.

Нягледзячы на гэта сярод тых, хто рыхтуе маладых удзельнікай гэтых конкурсаў, ёсць пачуццё неабходнасці захавання прынамсі ў такі спосаб беларускай мовы на Падляшшы для наступных пакаленняў. Пра гэта распавяла на Радыё Рацыя Вера Масайла, якая на настаўніцкай пенсіі вядзе ў Гайнаўскім доме культуры дзіцячы калектыў „Званкі”. Дзеткі, што ад 2-га да 7-га класа, прадставілі ў будынку БГКТ у Беластоку пастаноўку падчас сёлетняга конкурсу школьных тэатральных калектываў. – Цяпер дзецям размаўляць па-беларуску вельмі цяжка, – сказала спадарыня Вера, – бо бацькі не гавораць, ужо нават дзяды не гавораць.

Але яна аптымістка, бо „дзеці паміж сабою ўжываюць гэтыя звароты, напрыклад „прэч з вачэй” ці штосьці такое, я задаволеная, дзеці задаволеныя, бацькі задаволеныя, што дзеткі, якія, на жаль, штодзённа не ўжываюць беларускай мовы, вельмі добра спраўляюцца”.

У журы конкурсу між іншым была наша рэдакцыйная сяброўка Міра Лукша. У Фейсбуку апублікавала яна адзін здымак з конкурсу „Сцэнічнае слова”. У будынку БККТ са сцэны звісаў вялікі банер, інфармуючы, што мерапрыемства прафінансаванае Міністэрствам унутраных спраў і адміністрацыі. У каментарах выклікала гэта (яго прапорцыі) здзіўленне. Але гарачая дыскусія пайшла пра іншы банер – чырвона-зялёны з назвай конкурсу на фоне сцэны. Такія колеры адназначна асацыююцца з лукашэнкаўскай Беларуссю. Вось некаторыя каментары:

Гэта нейкі тэатр абсурду. Драма свядомасці, драма сумлення, трагікамедыя? Школьнікі не вінаватыя, што ім нічога не сказалі старэйшыя пра тое, што спалучэнне гэтых колераў выклікае алергію ў беларусаў з Беларусі.

Наўрад ці польскае міністэрства захоча фінансаваць конкурс, нават найлепшы, пад колерамі лукашэнкаўскай Беларусі.

Мяне прыніжалі носьбіты сімволікі на Акрэсціна. Таму, хто не сядзеў, не зразумець. Гэта праклятая сімволіка.

Трэба падкрэсліць, што аўтары каментароў не толькі ад дыяспары. Настаўніца беларускай мовы ў Пачатковай школе н-р 4 Аліна Ваўранюк напісала:

І я гуляю ў тэатр, больш за 30 гадоў. І не патрабую на гэта такой сцэны. Трэба ведаць дзе і з кім, і навошта.

Конкурс «Сцэнічнае слова» праводзіцца БГКТ 45 гадоў. Банер які выклікае рознагалоссе – яшчэ з далукашэнкаўскага часу. Трэба проста змяніць яго, – мяркуе Міра Лукша.

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў траўні

    770 – у 1254 г. быў падпісаны мірны дагавор паміж вялікім князем Міндоўгам і галіцка-валынскім князем Данілам Раманавічам. 740 – разгром у 1284 г. войскамі літоўскага князя Рынгальда мангола-татарскіх войск каля вёскі Магільна. 530 – у 1494 г. у Гародні …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (140) – 20.05.1884 г. у Бахаравічах каля Пухавіч нар. Канстанцін Алексютовіч, балетмайстар у Беларускім Дзяржаўным Тэатры –1 у Менску (1921 – 1928), з 1930 г. – у Тэатры Юнага Гледача, у. 1937 – 1941 гг. – кіраўнік Ансамбля Беларускай Народнай
  • (135) – 20.05.1889 г. у Пабяржы Віленскага пав. нар. Генрых Грыгоніс, акцёр. З 1919 г. у Першым Беларускім Таварыстве Драмы і Камэдыі, з 1921 г. – у Беларускім Дзяржаўным Тэатры–1. Іграў ролі м. ін.: Каваля („Каваль-ваявода” Е. Міровіча), Данілы
  • (106) – 20.05.1918 г. у Прымагільлі памёр Кaрусь Каганец (Казімір Кастравіцкі – нар. 10.02.1868 г. у Табольску), беларускі пісьменнік і мастак. Пахаваны ў Вялікіх Навасёлках каля Дзяржынска (Койданава).
  • (63) – 20.05.1961 г. памёр у Варшаве беларускі нацыянальны дзеяч, прадпрымальнік Язэп Гапановіч (нар.10.06.1883 г. у Будславе).

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis