Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    10. Abława na kamunistaŭ

    Nidaŭno minuło 70 let ad baluczaj tragedii, jakaja zdaryłasa ŭ Harkawiczach. Za Niemca, 8 marca 1942 r., hitleraŭcy razstralali tam dziewiacioch życialej. Pry darożcy za wioskaj, dzie adbyłasa egzekucja, da dzisia staić niewialiki kamienny pomniczak...ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Trava zabytia

    13. Druha i tretia stryń

    Dobrych deseť liêt tomu, koli ja robiv zakupy v „ Biedronci” v Biêlśku, pudyjšła do mene neznakoma starša kobiêta, pryvitałasie i skazała: A viête znajete, što my z vami svojaki?..ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Дыпламатычны канфлікт на лініі Мінск – Варшава з акцэнтам з Падляшша

Міністэрства замежных спраў Беларусі на пачатку сакавіка ўручыла ноту з пратэстам часоваму даверанаму кіраўніку польскай амбасады ў Мінску Марціну Вайцяхоўскаму. Разыходзілася пра ўдзел польскага консула з Бярэсця Ежы Цімафеюка ў мерапрыемстве ў польскай школе ў гэтым горадзе, на якім ушаноўвалі памяць польскіх „выклятых жаўнераў”. Беларусь не прызнае іх як герояў, наадварот – гэтыя антысавецкія ўзброеныя групоўкі, што дзейнічалі таксама на тэрыторыі сучаснай Рэспублікі Беларусь, лічыць бандамі, якія абкрадалі і мардавалі мірнае беларускае насельніцтва падчас і пасля ІІ сусветнай вайны. Беларускае тэлебачанне паінфармавала, што ў польскай школе ў Бярэсці ўшаноўвалі між іншым Рамуальда Райса „Бурага”, адказнага за забойствы мірных жыхароў беларускіх вёсак на Беласточчыне. Хаця польскі бок гэтаму запярэчыў, Цімафеюку было даручана пакінуць Беларусь на працягу 48 гадзін.

У адказ польскае міністэрства замежных спраў палічыла персонай нон грата аднаго з супрацоўнікаў беларускай амбасады ў Варшаве. Тады беларускі бок сказаў пакінуць Беларусь яшчэ двум польскім дыпламатам – з генеральнага консульства ў Гродне. Па прынцыпу ўзаемнасці Польшча зрабіла тое ж і выдаліла яшчэ аднаго супрацоўніка беларускай амбасады ў Варшаве ды генеральную консул Рэспублікі Беларусь у Беластоку Алу Фёдараву.

Калі даведаліся пра тое прадстаўнікі беларускай дыяспары ў Беластоку, спантанна сабраліся на вуліцы Электрычнай ля кансулату РБ. Вырашылі ў своеасаблявы спосаб развітацца з консул Фёдаравай, паставіўшы перад форткай чамадан з надпісам „Bella Ciao”. Так прадэманстравалі сваю незадаволенасць з яе працы. – Нічога добрага яна для нас не зрабіла, – сказала ў Радыё Рацыя Марына Ляшчэўская, старшыня фундацыі „Беларусь 2020”, – акрамя таго, што спрабавала сфальшаваць мінулагоднія жнівеньскія выбары. Мы так і не даведаліся, якія пратаколы паслала яна ў Мінск, хоць мы прасілі, каб іх вывесілі.

Ежы Цімафеюк, з-за якога пачаўся дыпламатычны канфлікт на лініі Мінск – Варшава, аказваецца – гэта наш хлопец, які родам з вёскі Істок на Гайнаўшчыне. Вучыўся ён у школе ў Дубічах-Царкоўных.

Ян Максімюк – беларус з Падляшша, супрацоўнік Часопіса, які жыве ў Празе і працуе там на Радыё Свабода, апублікаваў на сайце Swaboda.org абшырны аналіз гэтага канфлікту. Палічыў, што выгадны ён Крамлю і Аляксандру Лукашэнку, і надта нябяспечны для беларускіх палякаў і беларускай меншасці ў Польшчы. Максімюк сцвердзіў, што мы на Падляшшы (значыць, і ён таксама) можам стаць закладнікамі палітычнай спрэчкі паміж Мінскам і Варшавай. Але наш сябра ў сваім страху крыху памыляецца, бо не ўлічвае таго, што наша меншасць не прызнае легітымнасці ўлады Аляксандра Лукашэнкі і наогул ёсць крыху ўжо іншым, другім беларускім народам. Дарэчы, афіцыйны Мінск амаль нас не заўважае, яму на нас мала залежыць. Таму для яго як і палякаў ніякія мы закладнікі.

У гэтым дыпламатычным канфлікце для нас важнае перадусім тое, што польскі бок, пярэчучы папрокам Мінска, што ў Бярэсці ўшаноўвалі „Бурага”, тым самым прызнаў, што не лічыць яго „выклятым жаўнерам”. Як пракаментаваў гэта ў Радыё Рацыя праф. Яўген Мірановіч – „не важна, пра „Бурага” ў польскай школе ў Бярэсці гаварылі, ці не гавырылі, але прызнанне, што не ўшаноўвалі яго – гэта сведчыць, што ёсць агульнае разуменне, што тое, што рабіў „Буры” – гэта было злачынства”.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў ліпені-жніўні

    955 – 10.07.1067 г. на Дняпры каля Воршы адбылася сустрэча князёў Яраславічаў з полацкім князем Усяславам Брачыславічам. Кіеўскі князь Ізяслаў пад прысягай цалаваў крыж ды прысягаў, што не прычыніць зла Усяславу і яго сынам. Аднак яны былі спайманы, закаваны ў кайданы, адвезены ў Кіеў …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Copyright © 2022 Czasopis