Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    21. Samaabarona i śmierć Żyda Berszki (2)

    Savieckaje vojsko i pahraniczniki spaczatku ŭsich ludziej z hetych troch viosak vyvieźli za Śvisłacz na zborny punkt u Nieparożnicach. Zahadali im usio z saboju zabrać, szto tolko mahli ŭziać na furmanku. Pośle saviety mieli ich parassyłać dalej u Biełaruś. Raptam pryjszoŭ zahad, szto kali chto…ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    8. Kuneć sielanki

    Nocami z pod ramion krzyżów na rozdrogach sypie się gwiazd błękitne próchno chmurki siedzą przed progiem w murawie to kule białego puchu dmuchawiec Księżyc idzie srebrne chusty prać świerszczyki świergocą w stogach czegóż się bać (Józef Czechowicz, „Na wsi”, 1927) Jak mniê diś dumajetsie, dekada… ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Ціск на прэсу

У Беларусі ўжо амаль няма недзяржаўнай свабоднай прэсы. „Народнаую волю”, заснаваную яшчэ ў 1995 г. найбольшую апазіцыйную газету, якая выходзіла два разы ў тыдзень, цяпер можна чытаць толькі ў інтэрнэце. У жніўні мінулага года, пасля ўспышкі шматтысячных пратэстаў у краіне, друкарням было забаронена яе друкаваць. Раней таксама гэта здаралася, таму прыходзілася друкаваць газету нават у Расіі. Цяпер і такое стала немагчымым.

Падобны лёс спаткаў рускамоўныя „Свободные новости плюс”, „Газету слонимскую” і „Белгазету”. Рэжым Лукашэнкі рознымі спосабамі прыпыніў выдаванне апазіцыйнай прэсы, каб абмежаваць незалежную, сапраўдную інфармацыю пра тое, што адбываецца ў краіне. Не абмінула гэта нават невялікіх рэгіянальных выданняў.

На гэтым нумары незалежная газета „Вольнае Глыбокае” спыніла сваё існаванне на паперы Радыё Рацыя
На гэтым нумары незалежная газета „Вольнае Глыбокае” спыніла сваё існаванне на паперы
Радыё Рацыя

Друкарня ў Берасці пасля 18 гадоў адмовілася ад друку недзяржаўнай „Брестской газеты”. Прычынай стала папярэджанне пракуратуры, якое атрымаў галоўны рэдактар з увагі на яго ўдзел у відэароліку на Ютуб, у якім разам з вядомымі грамадскімі ды культурнымі дзеячамі Берасцейшчыны выступіў ён супраць гвалту і рэпрэсій у краіне.

У канцы снежня у рэдакцыю незалежнай газеты „Ганцавіцкі час”, якой 19 гадоў,  увайшла міліцыя. Адбыўся вобшук і быў канфіскаваны рэдакцыйны ноўтбук.

З гэтага году сваю дзейнасць спыніла – не з-за палі­тычных ужо, але фінансавых прычын – незалежная газета „Вольнае Глыбокае”. Апошнім часам выходзіла яна накладам 900 экземпляраў, а ў лепшыя часы было гэта амаль 5 тысяч. Газету, якая цікавая найперш з увагі на мясцовую краязнаўчую тэматыку, у практыцы 26 гадоў рыхтавала і распаўсюджвала сям’я галоўнага рэдактара. Прыбытку не было, але з продажу можна было хаця б аплаціць друкарню. Цяпер і гэта стала немагчымым.

Адзінай агульнабеларускай недзяржаўнай беларускамоўнай газетай застаўся „Новы час”. Выданне аднак з лютага не будзе ўжо прадавацца ў шапіках Белсаюздруку. Пасля адмовы канцэрну, які мае манаполь у краіне на распаўсюджванне прэсы, газету можна будзе атрымаць толькі праз падпіску.

Рэдакцыі незалежных газет не здаюцца. Пераходзяць у інтэрнэт, якога ўлады кантраляваць поўнасцю не ў змозе. Менавіта інтэрнэт-медыі, а перадусім тэлеграм-каналы, аказаліся асноўнымі для беларускай рэвалюцыі. Паводле даследаванняў, калі год таму Тэлеграмам карысталіся каля 20-23 прац. беларускіх інтэрнаўтаў, то восенню 2020 г. іх ужо ўдвая больш.

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • ў красавіку

    980 – у 1044 г. пачаў княжаньне ў Полацку Усяслаў Брачыслававіч, званы Чарадзеем. Яго славутая дзейнасьць была апісана ў паэме „Слова аб паходзе Ігаравым”. 920 – у 1104 г. адбыўся вялікі паход кааліцыі князёў Кіеўскай Русі, арганізаваны Уладзімірам Манамахам на …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (230) – 23.04.1794 г. утварылася Найвышэйшая Літоўская Рада – рэвалюцыяйны ўрад Літвы і Беларусі падчас Касьцюшкоўскага паўстаньня.
  • (138) – 23.04.1886 г. у мястэчку Пасадзец Вілейскага павету нар. Зьмітрок Бядуля (сапр. прозьвішча Самуіл Плаўнік, пам. 3.11.1941 г. у эвакуацыі каля Уральска ў Казахстане), пісьменьнік. Друкаваўся з 1910 г., пачаткова ў „Нашай Ніве”. У лютым 2020 г. адбылася эксгумацыя яго ў Уральску, а 3.11.2020 г. адбылося перапахаваньне на Усходніх могілках у Менску.
  • (120) – 23.04.1904 г. у вёсцы Нізок, Ігуменскага павету, нар. паэт Паўлюк Трус. Маючы 25 год памёр у Менску на тыф, пахаваны на Вайсковых могілках.
  • (80) – 23.04.1944 г. ва Уснаршчыне на Беласточчыне нар. Мікола Давідзюк – мастак, прафесар Акадэміі Мастацтваў у Лодзі, якую закончыў у 1969 г. і з якой звязаны працай з 1971 г., з 1989 г. вядзе ў ёй майстэрню жывапісу. З нагоды юбілею жадаем спадару Міколу творчага натхненьня, новых прац і выставак!

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2024 Czasopis