Pa prostu / Па-просту

  • Płacz zwanoŭ

    Byli heto zwyczajnyja bandyty, ale prykidwalisa, szto jany – „Wojsko Polskie”

    U Pałudniowym Wostrawie zaraz na paczatku wioski staić charoszy dom z gankam, u jakim kaliś żyła siamja Ściapana Chmialeŭskaho. Heto byŭ moj daloki swajak. Dom staić pusty jak paru let tamu pamiarła niawiestka Żenia, a trochi raniej jaje mużyk Tolik. Dziciej u ich nie było….ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Po pudlaśki / По-пудляські

  • Kinoman

    14. Chto vpravo, chto vliêvo, chto v błudy

    Posłuchavšy v radivi 13 hrudnia 1981 promovu generała Jaruzelśkoho razy dva-try, my z Gienikom R. i Janom G. vyryšyli, što nam u Varšavi nema sensu zmahatisie ni za socijalizm, ni proti socijalizmu, i postanovili evakuovatisie na Biłostôčynu. Zreštoju, šče pered południom toho samoho dnia administracija domów studenta ohołosiła zarządzenie, što studenty povinny pokinuti akademiki i jiêchati dochaty. ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

RSS і Facebook

Выбары як плебісцыт і подых надзеі

 

Напагатове міліцыя, амонаўцы і войска. У турмах палітычныя вязні і незалежныя назіральнікі выбараў. Так выглядаў асноўны дзень прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі.

65-гадовы Аляксандр Лукашэнка, які 26-ты ўжо год кіруе дзяржавай, за нішто не хоча здаць уладу. Аднак беларускі народ відаць стаміўся ўжо надта доўгім тэатрам аднаго акцёра і хоча ўрэшце перамен. Людзі бачаць, кожны ў сваёй сям’і, што жыць у краіне ёсць горш і горш, і не вдаць перпектыў на лепшае жыццё. Нікога не пераконвае, што гэта нібыта з-за каронавіруса. Бо ж Беларусь інакш чымсці іншыя дзяржавы не ўвяла ж жорсткага санітарнага рэжыму, які так ці інакш надта ўдарае ў эканоміку краіны. Прычына тут іншая – адсутнасць рэформаў і штораз больш складаныя адносіны з Расіяй.

Лукашэнка страціў давер у народзе менавіта таксама з-за каронавіруса. Ад велмі небеспечнага мікроба пацярпелі і цярпяць надалей многія беларусы, якіх яшчэ пяць месяцаў таму кіраўнік дзяржавы супакойваў, што „да праваслаўнай Пасхі гэта пандэмія скончыцца”. Аказалася, што яму здароўе грамадзян не так ужо і важнае.

Хваля незадавльнення ў краіне нарастала ад гадоў, але менавіта апошнія праблемы і падзеі сталі пераломнымі. Паказалі гэта надта шматлюдныя сустрэчы альтэрнатыўнай кандыдаткі з выбаршчыкамі.

Сёлетнія прэзідэнцкія выбары ў Беларусі гэта не так выбары як плебісцыт. Людзі аддалі свой голас не так на кандыдатаў як супраць. Электарат Лукашэнкі – гэта ў асноўным чыноўнікі і пенсіянеры. Яны таксама з мусу толькі застаюцца яшчэ пры ім, бо не бачаць альтэрнатывы або проста баяцца зменаў. Хаця многія, аказваецца, гатовыя былі б нават абвясціць непаслухмянасць.

Тыя, што аддалі свой голас на Святлану Ціханоўскую ці кагосці з трох іншых альтэрнатыўных кандыдатаў, прагаласавалі ў сапраўднасці не за імі, але супраць Лукашэнкі. Цьмяныя выбарчыя праграмы не мелі тут істотнага значэння. Нават павышэнне ўдвая зарабатнай платы, што паабяцаў Лукашэнка, калі яго ізноў выбяруць. Толькі што такое абяцаў ён ужо не адзін раз…

Чарга выбаршчыкаў у менскім мікрараёне Дамброўка
ФОТА: «РАДЫЁ СВАБОДА»

Хто колькі набярэ галасоў дакладна невядома. Вынікі, якія абвесціць старшыня Цэнтральнай выбарчай камісіі Лідзія Ярмошына, застануцца і так невярыгоднымі паколькі выбары ў Беларусі цалкам нетранспарэнтныя. Да падліку галасоў назіральнікаў нават здалёк не дапускаюць ахоўнікі. А некаторых загаддзя арыштавалі і пасадзілі ў турмы. Тады невядома хто злічае галасы і наогул ці нават іх злічае.

Нам – этнічным беларусам, пражываючым на родным Падляшшы і ў Польшчы, зразумела вельмі залежыць, каб Беларусь стала ўрэшце поўнасцю дэмакратычнай дзяржавай з сапраўдным гістарычным нацыянальным абліччам, якой грамадзяне рэальна маглі б будаваць свой дабрабыт. Маючы за сабою такую айчыну-маці і нам было б лягчэй заставацца беларусамі. На жаль уплыву на тое, што адбываецца цяпер у Белпрусі, мы не маем. Таму можам толькі заклікаць, каб нявінных людзей хутка павыпускалі з турмаў і каб не было рэпрэсій у адносінах да апазіцыі.

Нягледзячы на тое, што здарыцца пасля афіцыйнага абвяшчэння вынікаў выбараў, ужо можна сказаць што ў Беларусі адбылася змена. У Польшчу і свет пайшоў іншы чымсці раней вобраз беларускага грамадства. Не як дагэтуль схаванага ў сабе і запалоханага, але з паднятымі ўверх тварамі з надзеяй на лепшую будучыню.

Юрка Хмялеўскі

P.S. На жаль сярод арыштаваных незалежных наглядальнікаў выбараў знайшоўся таксама наш супрацоўнік з Мінска Ягор Віняцкі. Затрымалі яго ў чацвер 6 жніўня на месцы пражывання. Быў засуджаны на 15 сутак зняволення. Ягор, трымайся! Памятай, што ў гэты складаны час для цябе і Беларусі мы з табою. (рэд.)

Ягор Віняцкі
Фота Пятра Маркелава

Заява

Мы, беларускія журналісты з Польшчы, уважліва сочым і апісваем падзеі, якія зараз адбываюцца ў Беларусі. Мы занепакоеныя колькасцю затрыманняў карэспандэнтаў, задача якіх – паведамляць і апісваць рэчаіснасць. Звяртаемся да ўладаў у Менску дазволіць журналістам працаваць і паважаць асноўныя свабоды і правы чалавека. Выказваем поўную салідарнасць з журналістамі і палітыкамі, якія знаходзяцца ў зняволенні. Чакаем іх вызвалення. З непакоям адзначаем парушэнні падчас датэрміновага галасавання і ў дзень выбараў. Мы заклікаем да сумленных і дэмакратычных выбараў і павагі да волі беларускага народа.

Тамаш Суліма

старшыня Асацыяцыі беларускіх журналістаў у Польшчы

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны.

Календарыюм

Гадоў таму

  • У красавіку

    – 9(21).04.1835 г. у Віцебску нар. Ялегі Пранціш Вуль (сапр. Элегі Францішак Карафа-Карыбут), беларускі паэт. Удзельнічаў у  студзенскім паўстаньні, за што быў сасланы ў Сібір. Апошнія гады жыцьця правёў у Варшаве, дзе з Вінцэсем Каратынскім і Адамам Плугам стварыў беларускі …ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ / CZYTAJ DALEJ

Календарыюм / Kalendarium

Сёньня

  • (371) – у пачатку красавіка 1654 г. пад Масквой пачалі зьбірацца войскі з намерам зьнішчальнай агрэсіі супраць беларускіх земляў – Вялікага Княства Літоўскага.
  • (179) – 4.04.1846 г. у Вільні памёр Лявон Бароўскі (нар. 27.05.1784 г. у Пінску), літаратуразнавец, пэдагог і публіцыст. У  1807-1811 гг. выкладаў рыторыку і паэтыку ў Сьвіслацкай гімназіі, з 1814 г. выкладаў літаратуразнаўства і красамоўства ў Віленскім унівэрсытэце, а ў 1831-1842 гг. -- у Віленскай духоўнай акадэміі.
  • (136) – 4.04.1889 г. у Баяршчыне каля Лепля на Віцебшчыне нар. кс. Віталь Хамёнак, дзеяч беларускага хрысьціянскага руху. З 1925 г. служыў у Друйскім кляштары айцоў мар’янаў. У 1938 г. разам з іншымі беларускімі сьвятарамі дэпартаваны з Друі ў цэнтральную Польшчу. Памёр 24.12.1971 г. у кляштары айцоў мар’янаў у Скурцы каля Седлец.
  • (134) – 4(16).04.1891 г. на Сакольшчыне нар. Язэп Варонка, старшыня і міністр замежных спраў Народнага Сэкратарыята Беларускай Народнай Рэспублікі (21.02. – 23.07.1918 г.), удзельнічаў у падрыхтоўцы і правядзеньні Першага Усебеларускага Зьезду ў Менску ў сьнежні 1917 г., быў старшынёй Выканаўчага Камітэту Зьезду,
  • (132) – 4.04.1893 г. нар. на Смаленшчыне Мікола Шчаглоў-Куліковіч – кампазытар, этнограф, паэт. Выпускнік Маскоўскай Кансэрваторыі. Працаваў настаўнікам музыкі, з 1939 г. быў дырыжорам сымфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту ў Менску. У час нямецкай акупацыі займаўся творчай працай у Менску. З 1950 г. жыў у ЗША. У 1950 г. заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, потым  кіраваў беларускімі харамі ў Кліўлендзе й Чыкага. Памёр 31.03.1969 г. Пакінуў вялікую музычную спадчыну; быў аўтарам опэр, сымфоній, вакальных твораў, апрацовак народных песень.
  • (121) – 4.04.1904 г. у Александрове каля Дзісны нар. кс. Юры Кашыра. З 1925 г. уступіў у кляштар айцоў мар’янаў у Друі. У ІІ сусьветную вайну вёў душпастырскую дзейнасьць у Росіцы на Віцебшчыне. 18.02.1943 г. быў спалены з вернікамі ў Росіцы падчас нямецкай карнай экспэдыцыі.

Новы нумар / Novy numer

Папярэднія нумары

Усе правы абаронены; 2025 Czasopis