— Większość mniejszości białoruskiej oddało swój głos na Bronisława Komorowskiego, ponieważ boimy się fanatyzmu. Jarosław Kaczyński sprawia wrażenie takiego fanatycznego człowieka, człowieka wsi, a Komorowski to człowiek miasta. Mieszkańcy miast są inteligentniejsi i bardziej wykształceni, z takimi ludźmi można się porozumieć, a z człowiekiem wsi nie zawsze. U tych drugich jest duża podatność na agitację. Rzymski katolicyzm pozostał w naszej pamięci jako niedobre wspomnienie. Rozumiemy, że teraz jest inaczej, ale stereotypy z przeszłości wciąż funkcjonują. Katolicyzm jest misyjny i niekiedy nawraca siłą. Dzieli ludzi na to, kto jest bardzo chrześcijański, a kto nie. I właśnie Kaczyński sprawiał wrażenie człowieka, który chce podzielić Polskę na ludzi pierwszej i drugiej kategorii. Komorowski dał gwarancję, że takich podziałów nie będzie, że wszyscy będą równi. Odebrałem wynik wyborów z ulgą. Głosowałem na Komorowskiego, moja małżonka również. Jednak chciałbym zaznaczyć, że nie dlatego, że tak mocno lubimy jego osobę, ale dlatego, że boimy się fanatyzmu Jarosława Kaczyńskiego.

Sokrat Janowicz, „Gazeta Wyborcza. Białystok”, 5 lipca 2010

— Pytają mnie, dlaczego Podlaskie włącza się w obchody rocznicy własną akcją, skoro nie miało z bitwą pod Grunwaldem nic wspólnego. A to nieprawda. Właśnie przez tereny dzisiejszej Białostocczyzny musiały w czerwcu 1410 roku maszerować zdążające z Wilna pod Czerwińsk wojska litewsko-ruskie. A kilka miesięcy wcześniej na tym obszarze operowały krzyżackie wojska marszałka Friedricha von Wallenrode, których zuchwały najazd na ziemie Wielkiego Księstwa zakończył się spaleniem 14 marca Wołkowyska. W samej bitwie pod Grunwaldem udział brała zaś podlaska Chorągiew Drohicka.

Anatol Wap, dyrektor departamentu kultury i dziedzictwa narodowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego, jeden z architektów widowiska pt. „Koncentracja Wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego”, „Gazeta Wyborcza. Białystok”, 10 lipca 2010

— Problemem regionu jest brak miejsc pracy, które mogłyby zatrzymać emigrujących mieszkańców. Jeśli będzie industria, będzie i kultura i sztuka. Jeśli tego nie będzie, będziemy się cofać i pokazywać to co było. To, jaka będzie kultura i region, zależy czy będą inwestycje. Trzeba pomyśleć o tym, aby ta ziemia miała przyszłość i mogła się rozwijać.

Leon Tarasewicz, honorowy ambasador województwa podlaskiego, podczas inauguracji kampanii promocyjnej Podlasia w stolicy, Wrota Podlasia, 1 sierpnia 2010 r.

Czasem wydaje się, że nowe obiekty — czy to domy mieszkalne, bloki, czy też biurowce — projektują domorośli architekci. Zastanawiam się też czy Białegostoku i regionu nie stać na (pozwolę sobie tak to ująć) „szkołę białostocką” lub „szkolę podlaską” architektury? Przecież mamy wokół wiele inspiracji — przede wszystkim przyrodę, historię, tradycję i folklor, zróżnicowanie etniczne, dawną architekturę — stąd można przecież czerpać wzorce i podpowiedzi jak, z czego, w jakich kolorach budować. Weźmy na przykład Skandynawię — architektura państw północy jest znana na całym świecie, a nawiązuje przede wszystkim do charakteru tego regionu — surowości przyrody, harmonii z nią etc. Serce boli, gdy powstają nowe budynki, całkowicie oderwane od rzeczywistości, a ich niemal barokowy przepych i kolorystyka to wyraz braku smaku inwestorów i architektów. Zostają one na długie lata, a może i na wieczność.

Głos czytelnika w „Gazecie Wyborczej. Białystok”, 10 sierpnia 2010

— Białoruś się robi! Nie dopuszczają do krzyża!

Uczestnik awantury o krzyż przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie, w telewizyjnych „Wiadomościach”, 3 sierpnia 2010

Niewiele jest w Polsce miejsc i regionów, które mogą pochwalić się tak bogatą i ciągle żywą mieszanką kultur i tradycji, jaką przedstawia województwo podlaskie. Od wieków region ten stanowi prawdziwy tygiel wielu narodowości, religii oraz zwyczajów, a współistnienie i przenikanie się różnorodnych nurtów wytworzyło niespotykany gdzie indziej koloryt.

Z kampanii promocyjnej województwa podlaskiego, Wrota Podlasia, 10 sierpnia 2010