Strona główna » Czasopis » Nr 06/09 (CZERWIEC/ЧЭРВЕНЬ 2009) » Радкі з лістоў, адгалоскі
Радкі з лістоў, адгалоскі

Jakaja je taja podlaśka mowa?

„Koli smerť začała machati svojeju kosoju na pudlaśku movu? Dokładno ne skažu, ale je v mene odin anekdotyčny dokaz, što siête začałosie ne raniêj, čym u 70. liêtach minułoho viêku.” — tak pisze Jan Maksimiuk ob smerti podlaśkoj mowy.

A jak ja by skazau po mochnaćku, toje szto napisau Maksimiuk. Peuno po dubićku (Dubiczy Osocznyje) było b szcze inaksz. W Dubiczach — znaju, bo koli byu małym, czasto my tam jezdyli do ciotki, sestry mojej mamy — howoryli miahko, tak buolsz mensz jak pisze Maksimiuk. W Kornyny, Starum Berezowi, czy w Mory howorat tak samo jak i w Mochnatym, ale uże w Dubiczach Cerkounych ne zmiakczajut. Zatym jakaja je taja podlaśka mowa? Taja, jakoju pisze Maksimiuk, czy taja z Mochnatoho?

A teper perekład z Maksimukowoho zdania na mochnaćkie:

Koli smert zaczała machaty swijeju kosoju na podlaskuju mowu? Dokładno ne skażu, ale je w mene odyn anekdotyczny dokaz, szto siete zaczałoś ne ranej jak u 70. hodach minułoho wieku.”

Peuno, można bawityś w tworennie „pudlaśkoj” mowy, nikomu to ne pereszkadżaje. I tulki toje. Z pozdrowieniami od mochnacza, stałoho czytacza „Czasopisa” znad mora. Nijak ne mohu pryzwyczajitsia do czytannia dopisau J. Maksimiuka na pudlaśkoj — z tymi usimi znaczkami nad litarami.

Michał Kuptel

Szukam śladów

Witam. Poszukuję znanego mi z przekazów rodzinnych mieszkańca Mińska, oficera Armii Czerwonej. Dane, które podam są zapewne obciążone błędami wynikającymi z upływu czasu jak i okolicznościami. Poszukiwany przeze mnie oficer prawdopodobnie uratował życie mojej rodzinie w czasie II wojny światowej. Podaję zapamiętane informacje.

Nazwisko i imię (fonetycznie): Naum Grajzel. Urodzony w Witebsku, w kwietniu 1917 roku (?), mieszkał w Mińsku z rodzicami, miał dwie siostry o imionach Marusia i Galina (?). Jedna z nich była inżynierem, druga — lekarzem; jedna z sióstr mieszkała w Rydze, druga — w Leningradzie. Wszystko dotyczy okresu sprzed II wojny światowej.

Naum Grajzel był lejtnantem lub starszym lejtnantem. Stacjonował w twierdzy Osowiec na Białostocczyźnie, a mieszkał w Goniądzu. Szukam śladów tego szlachetnego człowieka. Czy możecie mi w tym pomóc? Pozdrawiam serdecznie.

Marian Gęślicki, marian.geslicki@wp.pl

Kliknij, by wyświetlić formularz...Kliknij, by ukryć formularz... Napisz komentarz
  • Wymagane pola zostały oznaczone *.
  • Komentarze są publikowane po przeczytaniu przez moderatora serwisu.
  • Prosimy Państwa o staranne wpisywanie adresów e-mailowych — Państwa adresy nie są ani publikowane, ani komukolwiek ujawniane, jednakże w niektórych przypadkach prawidłowy e-mail jest nam niezbędny do wyjaśnienia z autorem kwestii, które mogą budzić nasze wątpliwości w nadesłanym przez niego komentarzu.
  • Moderator jest w 100% człowiekiem, a nie programem komputerowym, więc publikacja może potrwać czas jakiś — cierpliwości.
  • Komentarze nie na temat — jest on zadany przez powyższy artykuł — będą odrzucane.

* Kod:
 
Wpisz ten kod (dwie litery i dwie cyfry) w odpowiednie pole formularza podczas wysyłania komentarza. Jeśli nie możesz go odczytać, spróbuj wygenerować inny...
Jan Maksimjuk
Comment
Odkaz Kuptelovi
Komentarz #1 wysłany 2009-06-04, 20:02:53
Počytajete šče trochi i pryvyknete, Pane Kuptel :) Bo bez
"značkôv", jak vy jich nazyvajete, pudlaśkoji movy ne možna hramotno zapisuvati. Koli Vy pišete "siete" zamiś "siête", abo "ranej" zamiś "ranêj", to Vy pišete poprostu bezhramotno (robi Pan błędy
ortograficzne, Panie Kuptel). Ujaviête sobiê, što polaki skazali b pro takich, kotory stali b pisati po-pôlśki bez "ę" i "ą" i "ó". Ot že, mniê toje same chočetsie skazati pro tych, chto piše po-našomu bez "ê" i "ô"...
чытач Часопіса і Svoja.org
Comment
Яшчэ да М. Куптэля
Komentarz #2 wysłany 2009-06-04, 21:23:08
Падляшская мова, якую Я. Максімюк кадыфікуе на сваім сайце Svoja.org -- гэта апошняя рэч пра якую можна сказаць, што нехта "bawitsa w tworennie" яе. Гэтая мова існуе як рэальная з'ява -- тое, што адбываецца гэта насамрэч толькі і выключна стварэнне граматнага запісу для гэтай мовы. Можна затое казаць, што ствараецца (навязваецца) на Падляшшы ўкраінская мова, можна сказаць што ствараецца-навязваецца і беларуская мова. Але не падляшская -- гэтая тая рэальная і жывая глеба, якую і дзяўбуць беларускія ды ўкраінскія нацыянальныя дзеячы, кожны ў свой бок.
Czasopis.pl na Facebook